Doopgetuigenissen

Lieve lezer,

Mijn naam is Suze van der Boon, ik ben 20 jaar oud en ik neem je graag mee in een klein stukje van mijn levensgeschiedenis.

Op 5 april 2004 werd ik geboren als oudste van een gezin van vijf. Ik mocht zus worden van 2 lieve broertjes Pim en Joep, maar ons gezin was net even anders.

Pim werd geboren met een zware meervoudige handicap. En hoe goed je ouders je ook willen beschermen van de pijn in de wereld, opende dit mijn ogen op jonge leeftijd.

Helaas was de geboorte en uiteindelijk dood van Pim niet het enige, wat mijn destijds al gebroken gezin trof.

Door mijn hectische jeugd ontwikkelde ik de overtuiging dat ik perfect moest zijn, geen last kon zijn en vooral moest overcompenseren voor alles wat Pim niet kon. Ik had tenslotte wel alle kansen die hij niet had en moest dit nuttig gebruiken.

Dit resulteerde in hard werken, zo snel mogelijk opgroeien, studeren maar vooral zo veel mogelijk presteren.

Ik kampte met grote levensvragen, maar God kende ik in deze tijd niet . Ik ben niet opgegroeid in een christelijk gezin, maar heb altijd gevoeld dat er meer was.

Toen ik dan ook voor het eerst in mijn leven op mijn 11e een godsdienstles kreeg, wist ik het zeker boeddhisme, dat was het antwoord.

In mijn tiener jaren ging mijn zoektocht naar geloof verder. Ik ging experimenten, ontdekte andere religies en stortte me helemaal op manifesteren, mediteren, tarotkaarten en energie. Maar antwoorden kreeg ik niet.

Afgelopen jaar ronde ik mijn studie voeding af en begon ik fulltime te werken. En ondanks ik me voorhield dat ik nu echt gelukkig zou worden, voelde ik me doodongelukkig. Toen mijn vriend voor 1,5 maand naar Canada ging, bereikte ik een dieptepunt. Echter bleek dit het begin van mijn nieuwe leven.

In die week begonnen mensen over het geloof te praten en mijn sociale media stond ineens vol met verhalen over God.

Op 20 juli 2023 kreeg ik het gevoel dat ik moest bidden. Ik legde al mijn verdriet en vragen bij God neer en ik voelde een enorme rust over me heen komen, alsof er een zacht kleedje over me werd gelegd. Nog diezelfde middag haalde ik een bijbel en begon te lezen.

Een paar maanden later raakte mijn vader alles kwijt en ging voor het eerst in 20 jaar weer naar de kerk. Om precies te zijn ging hij naar de mozaiek. Het inspireerde me.

Twee weken later op 20 augustus ging ik met hem mee. Ik belande in de dienst van Nelinda, met als onderwerp “Jezus zegt nee,,

Op de een of andere manier heb ik de hele dienst gehuild. Ze eindigde haar preek met een vraag, waartegen mag jij nee zeggen?

Er viel een kwartje bij mij ik hoef geen gemis op te vullen, ik hoef niet perfect te zijn, al helemaal niet voor anderen. Pim en ik zijn perfect gemaakt zoals we moesten zijn. En er viel een last van mijn schouders af.

Vanaf dat moment heb ik me vol op geloof gestort, ik wil geen dient meer missen, ben naar alpha en een jongerengroep van de regenboog gegaan, lees dagelijks waardoor mijn bijbel groeit en groeit van geschreven informatie. En verander elke dag meer als persoon.

Dopen was een van de eerste dingen waarover ik las in de bijbel. En lang heb gedacht dat ik een perfecte christen moest zijn om me te laten dopen.

Maar toen ik handelingen begon te lezen las ik de volgende boodschap kom tot inkeer en laat je dopen. En precies dat is wat ik 16 juni wil doen.

Ik wil een nieuw leven starten en al mijn verdriet en overtuigingen achter me laten. Ik wil jezus volgen, in plaats van mijn bevestiging bij anderen zoeken.

En ik bid dat hij aan mij mag openbaren, wat ik mag veranderen, leren en doen om zijn pad te volgen.

Zodat ik uiteindelijk de persoon mag worden, zoals God mij heeft bedacht toen hij mij schiep.