Doopgetuigenissen

Ik ben opgegroeid als Jehova’s Getuigen. Ik ben nooit gedoopt geweest, ik heb er nooit zelf voor gekozen. Ik ben weggegaan toen ik ongeveer 16jaar was. Ik had een verkeerd beeld van God, ik was bang voor Armageddon en zag God als een straffende God door uitsluiting en vernietiging van iedereen die geen Jehova’s Getuigen zijn. Ik heb het daarna niet makkelijk gehad. Ik heb 3 jaar therapie gehad voor mijn verleden en trauma's verwerkt. Relaties gehad die niet werkte omdat je andere normen en waarden hebt.

De afgelopen 2 jaar waren heftig. Ik heb 3 keer een hernia gehad, en de laatste was zo erg dat ik maandenlang helemaal niks meer kon en ik had zoveel pijn dat ik bijna niet meer at. Ik ben aan de laatste hernia met spoed geopereerd. Mijn relatie ging uit en verloor mijn 2 liefste katjes. Het werd me allemaal teveel en was gebroken. Toen heb ik een baby poesje gekocht en dat was mijn houvast. Mijn lichtpuntje. Toen ik haar 3 weken had kwam ik erachter dat ze de dodelijkste ziekte had die er was. Op een nacht ging het zo slecht met haar dat ik de hele nacht uren heb gebeden en God echt gesmeekt!! Ik vroeg om een teken en kreeg die meteen. Mijn ouders stonden de volgende dag voor de deur en zeiden dat dit bovennatuurlijk is en dat dit niet kan en van Satan is. Ik was zo in de war en wist het niet meer. Ik had een bericht geplaatst op de Facebook pagina van ex Jehova’s Getuigen. Toen kwam ik in contact met een hele lieve vrouw die mij meteen heeft gebeld en mij alles heeft uitgelegd. We zijn samen naar Mozaiek gegaan. Ik was gestart met de alpha cursus in Oss en die is in juli afgelopen. Achteraf gezien is alles geleid door God. Want ik was ook 2 dagen eerder voordat ik van de dierenarts te horen kreeg dat Mila Fip had in contact gekomen met een vrouw uit België voor iets totaal anders, en die mevrouw had medicijnen voor de ziekte Fip.. De cattery waar ik haar gekocht had wist niet eens dat het tegenwoordig te genezen is. Hun hadden haar anders laten inslapen. En achteraf zijn er ook nog andere dingen geleid waarvan ik toen nog dacht dit is wel heel toevallig... bijvoorbeeld: In Montenegro was veel dierenleed, ik heb elke avond gebeden of we alsjeblieft een dier mochten redden, en of Hij dat op mijn pad wilde brengen. In the middle of nowhere ging een auto lampje branden terwijl er niks met de auto was. En daar kwam een kleine pup aangerend die echt helemaal op was. De dierenarts zei nog; jullie hadden haar geen dag later moeten vinden. We hadden haar meegenomen op vakantie en naar Nederland en ze is nu super gezond en gelukkig. Ik ben God zo zo zo dankbaar hiervoor. En nu ik weet dat Hij ook naar mijn gebeden geluisterd heeft dacht ik: misschien houd hij dan toch ook van mij... En is God wel goed. Ik was boos op God en bang van God. Maar ik was wel fan van Jezus. En dacht aan de woorden: Heb je mij gezien heb je de Vader gezien. Als Jezus zegt dat God lief is dan moet dat wel zo zijn. Nu ben ik een half jaar verder en geloof ik iets heel anders dan voorheen. God is goed. GOD IS LIEFDE. En Hij is nooit bij mij weggegaan toen ik niks meer met hem te maken wilde hebben. Dat is dan echt onvoorwaardelijke liefde! Amen