Doopgetuigenissen

Mijn naam is Elwin en ik ben 21 jaar. Ik groeide op in een gezin met 4 kinderen. We gingen altijd naar gereformeerde vrijgemaakte kerk. Ik vond het maar niks een uur lang op een stoel zitten en luisteren. Ik heb op jonge leeftijd best een moeilijke tijd gehad. Toen ik 10 jaar was kreeg ik medicatie voor de adhd. Dit is Toen helemaal mis gegaan ik raakte in een psychose en moest opgenomen worden. Ik zag allemaal dingen die er niet waren en dit heeft best wel wat traumas achtergelaten.In 1 jaar moest ik naar 3 verschillende scholen en moest ik flink aan mezelf werken. Dit was voor mij een hele moeilijke tijd. Thuis was het ook niet altijd gezellig met 4 kids waarvan 2 adhd hebben en 2 autisme. Was het altijd een gezellige boel. Veel ruzie onderling en dat ging er soms hard aan toe. Ik kijk hier op terug met heel veel respect voor mijn vader en moeder. Hoe sterk hun samen voor ons gezin zorgen. Ik was namelijk niet de enige met moeilijke tijden. Door de dingen die ik heb meegemaakt heb ik veel moeite gekregen met het maken van nieuwe vrienden en het vertrouwen van mensen. Toen ik 18 werd besloot ik op mezelf te gaan wonen. Ik wou weg uit de situatie en voor mezelf zorgen. Dit ging helaas niet. Ik woonde nog maar paar maanden alleen en ik werd depressief. Zo raar hoe dat is. Je heb zo veel energie soms maar gewoon niks lukt. Ik raakte in de schulden en na 1.5 jaar had ik bijna 7 duizend euro schuld gemaakt. Ik had de band met god opgegeven. Het lukte niet ik was boos op hem om alles wat hij mij had aangedaan. Ik ging altijd wel naar tiener event square maar dan na 2 weken kwam ik weer terug bij me oude ritme. Maar ik was er klaar mee. Ik ging bij stichting timon wonen. Een woonstichting die persoonlijke begeleiding aanbied terwijl je zelfstandig leeft. Dit was voor mij ideaal. Toen begon het werk van God mij op te vallen. Ik werd gevraagd om op zendingsreis mee te gaan in 2024 naar panama. Wat was dat een geweldige tijd. Ik ging met de groep vanuit de bettel uit drachten en de wijngaard uit Leeuwarden. Met z'n 40 in het vliegtuig zonder telefoon en keihard dienen. Kei mooi land daar zo veel natuur en dieren. Voelde me net freek vonk.Hier heeft God mij zoveel gegeven. Maar het mooiste was de beste dag. Het begon op een ochtend in panama waarbij ik samen met paar mensen. Achter in een pickup truck door de bergen naar een boer. Ik met met me boeren liefde vond dat al helemaal geweldig. Toen kwamen we aan terug bij de school die we aan het bouwen waren. En de reisleider kwam naar mij toe en zei elwin vanochtend kwam er in mij op dat ik voor jou mocht bidden. Vandaag ga jij de beste dag van je leven krijgen. Dat was al heel mooi en ik stond helemaal verbaast. Toen kwam ik in de school en mocht ik met mijn ouders bellen na 2 weken ze niet gesproken te hebben. Ze vertelden mij dat ze zo trots waren op mij.dat raakte mij zo erg omdat ik altijd heb gedacht dat ik een mislukking was. Ook vertelde ik dat ik de kans kreeg in panama te laten dopen. Ze zeiden dat ik dat zelf mocht kiezen als dat goed voelde maar ze stiekem eigenlijk wel heel graag bij mijn doop aanwezig wilde zijn. Dat was weer heel erg mooi. Later op de dag ging ik op huis bezoek bij een local. Daar heb ik met een vrouw gesproken die samen met de familie voor 1 iemand zorgde die een ongeluk had gehad en helemaal niks kon. Zo mooi om te zien dat ze als familie met z'n alle voor elkaar klaar staan. Toen was het tijd in de avond voor worship avond. In voelde me wel beetje sip omdat ik veel dingen heb gedaan die eigenlijk niet goed zijn. Ik kwam aan en we hadden soort postvakjes waarin we briefjes aan elkaar konden schrijven we hadden geen telefoons mee dus het was de whatsapp muur. In mijn postvakje daar stond in

Lieve vriend. Lees lukas 15 4-7. God houd van jou

Liefs je broeder in Christus

Ik weet tot de dag van vandaag niet van wie die is.

Eigenlijk was mijn dag helemaal compleet. Aan het einde van de worship werd er gezegd iedereen die zich geroepen voelt om voor zich te laten bidden mag naar voren komen. Ik durfde voor het eerst naar voren te stappen. Ik dacht altijd dat mensen mij niet mochten en dat ik maar slecht was. Iedereen kwam om mij heen staan en begon voor mij hard op te bidden. Alle zorgen die ik had in mijn hoofd werden opgenoemd door de mensen en alles kwam er uit. Ik storte in van het huilen terwijl ik bijna nooit huil. Maar dit waren geen tranen van verdriet maar van blijdschap. Zo komt het er op neer dat dit de mooiste dag van mijn leven is. Maar terug in kickte het in. Na die 3 weken met al die geweldige mensen om me heen was ik weer alleen op me kamertje. Ik was wel keihard aan het werken aan alles maar eenzaam is het wel. Ik bleef maar aan God vragen geef mij asjeblieft nieuwe vrienden. En toen ik me aanmelden bij een smallgroup in 2025 kwam het. Ik heb nu een geweldige groep stuk voor stuk mooie mensen die ik vaak zie. Ook ben ik bijna van al mijn schulden af en mag ik in september starten met me studie tot boswachter.

Ik zie eindelijk in dat God zeker voor mij zorgt. En daarom kies ik er voor om mij helemaal over te geven aan Hem. Ik vind het wel eng want ik heb het altijd alleen gedaan voor mijn gevoel maar ik wil niet meer alleen ik wil samen met Hem verder.