Johan Koppelaar
Mijn Doopgetuigenis – Zondag 29 juni
Ken je dat gevoel?
Je komt aan op vakantie, de geur van de zee vult je longen, je voeten raken het zand… en voor je het weet sta je met je tenen in het ijskoude water van de zee. Even sta je stil. Je kijkt omhoog en voelt de zon. De warmte van God zelf op zo’n mooie dag.
En dan besef je: de zon is er altijd. Ook als je Hem even niet ziet, blijft Hij stralen. Hij is trouw. Hij is nabij. En juist in die zonnestraal, in dat moment van stilte, vind ik rust. Een diepe rust die ik nergens anders kan vinden dan bij Hem.
Ik heb lang gezocht naar die rust. In een wereld die vaak zoveel van je vraagt, verlangde ik naar een plek waar ik mag ademen, waar ik mag zijn zoals ik ben. En keer op keer brengt God me daar: naar Zijn hart. Naar Zijn aanwezigheid. Daar waar ik niet hoef te presteren, maar alleen mag ontvangen.
Ik kijk achterom en zie mijn voetstappen. Maar ik zie niet alleen mezelf. Ik zie Linda, mijn vrouw. Altijd aan mijn zijde. Een zonnetje in ons gezin. En ik zie de voetstappen van onze kinderen — onze prachtige jongens. Gezond, vol leven. Wat een zegen om hen te zien opgroeien.
En dan zijn er die momenten waar de voetstappen verdwijnen. Momenten van verlies, zoals bij het overlijden van mijn vader. Maar juist op die plekken in het zand, daar waar het stil lijkt, werd ik gedragen. Door God zelf.
Ik zag Linda het water inlopen. Ondergaan — niet uit gewoonte, maar vanuit een diep verlangen naar de Heilige Geest. En ik kijk naar dat water… het lijkt oneindig, zonder einde. Net als Zijn genade. Net als Zijn kracht.
En ik voel dat mijn eigen tenen ook al in het water staan. Niet meer twijfelend, maar vol vertrouwen. Ik weet: Jezus is Overwinnaar. Hij is mijn rust, mijn redding, mijn toekomst.
Vandaag geef ik mij over. Ik laat los. Ik leg mijn leven in Zijn handen. Niet omdat ik klaar ben, maar omdat ik weet: Hij is met mij. En ik wil me laten leiden door Zijn Geest, door Zijn liefde.
Want ik geloof — het mooiste moet nog komen.
God is nog lang niet klaar met mij.
Wat voor mij ligt is genade op genade, leven in overvloed, geleid door Hem.
En ik ben dankbaar. Zo dankbaar voor de mensen om ons heen.
Die deze weg met ons gaan. Die met ons meelopen, bidden, aanmoedigen en delen in onze vreugde. Jullie zijn voor ons als bakens van licht onderweg. Dank jullie wel, dat jullie er zijn.
Want als je je laat leiden door Hem, maak je dan niet altijd de goede keus?
