
Antoinet van der Zijden
Als baby ben ik gedoopt. Ik heb op een Christelijke school gezeten, de verhalen uit de Bijbel vond ik prachtig. Verder werd er bij ons thuis niet echt invulling gegeven aan het geloof.
Ik ben weleens in paar kerken geweest, bij een kinderdoop. Maar ik ging dan altijd wat angstig en onrustig naar huis. Wel heb ik vaak tot God gebeden, maar naar de kerk ging ik niet, praten over God, dat deed ik niet. Op latere leeftijd als er gevraagd werd, ben jij gelovig, Ja, ik geloof, maar ik doe er eigenlijk niks mee.
Toen ik ouder werd, volwassen was kwam het verlangen om naar de kerk te gaan. Maar angst hield me tegen, en hoe erover me gedacht werd. Ik heb me vaak in mijn leven anders gevoeld, een zwart schaapje.
Juli 2023 ben ik naar een bruiloft geweest, daar in de kerk was er zoveel liefde voor God. Ik was geraakt en in de war. Met een vriendin ging ik een paar weken later wandelen, en ik vroeg haar om mij uit te leggen hoe haar liefde voor God eruit ziet, hoe dat dan werkt, God op 1 zetten. Want ik weet dat ze een druk gezin heeft en een baan.
Alles hield me bezig, maar een stap zetten, de twijfel en angst waren nog op de voorgrond.
23 december 2023 ging ik met die bewuste vriendin mee naar de kerstdienst van Mozaiek. Ik zag haar vraag als een teken, want ik wilde zo graag eens naar de kerk gaan. Nou, het was enorm indrukwekkend, wat een mensen, en weer die liefde. Met verbazing keek ik om me heen. Tot de woorden kwamen, Jezus houdt van jou, om wie je bent, ongeacht je verleden. Dit was al vrij in het begin van de dienst, mijn wangen nat van de tranen. Eind van de dienst werd er gevraagd om te gaan staan als je Jezus wilde leren kennen, als je wilde loslaten, als je bevrijding wilde, ik dacht…ik ga echt niet staan….en opeens stond ik daar. Verward ging ik naar huis, wat gebeurde er nu allemaal met me, wat voel ik toch….VERLANGEN.
Thuis de website van Mozaiek helemaal gelezen en ook over de Alpha gelezen. Vriendin geappt, is het echt niet gek als ik me opgeef voor de Alpha? Ik zat buiten met mn dochter, en ik dacht…ik kan misschien wel om een teken vragen. Ik stelde de vraag hardop: Als ik me mag opgeven voor de Alpha wilt u me dan misschien een roodborstje laten zien. Uit het niks vloog er een roodborstje voor me langs. Mijn dochtertje riep, Mama, doe dat nog eens. Ik werd een beetje lacherig en begon te beven. Ohhhh, sorry hoor, maar ik zou toch graag willen weten of dit geen toeval is. Dus ik herhaalde nog een keer mijn vraag, en gelijk kwam daar een roodborstje. Goed om te weten dat die bijna nooit in mijn tuin zijn. Ik ben gelijk naar binnen gegaan en heb me opgegeven voor de Alpha cursus. Alpha@home, hele warme herinneringen aan, zo laagdrempelig, hier is mijn reis begonnen om in verbinding te gaan leven met God, Jezus en de Heilige Geest. Elke dag bidden en in gesprek met mijn vader. De Bijbellezen, leesplannen, ik lijk wel een spons die steeds meer en meer tot zich neemt en wil nemen. Ben in september gestart met het groeijaar.
Er zijn het afgelopen jaar zulke bijzondere dingen gebeurd met mij en in mijn leven.
Het mooiste wat ik graag wil delen is dat Jezus me aan het genezen is van binnen. Dingen uit het verleden heb ik mogen loslaten, zelfvergeving, vergeving, het is zo bevrijdend. Jezus laat me zien en voelen dat ik mezelf misschien altijd als een zwart schaapje zag, maar hij houdt van alle schaapjes..ook van mij! Als ik terugkijk op mijn leven zie ik dat God altijd bij me is geweest….en dat hij met open armen op mij heeft gewacht.
In mijn groeijaar vertelde iemand over discipelschap, ik volg gewoon Jezus. Een ander vertelde over iets voor een ander doen, dat doe je gewoon. Ik voel me eindelijk GEWOON.
Nu dopen…..Jezus heeft veel geduld gehad. Ik volg Jezus, tot aan de dag dat hij terugkomt op een wolk, wil ik weten wie U bent, wil ik leven dicht bij U, en mij geven in aanbidding.

