Laura Jongebreur
Hai, ik ben Laura en ik ben 20 jaar.
Mijn ouders hebben mij vanaf mijn geboorte gelovig opgevoed. Ik vond het altijd prima om met ze naar de kerk te gaan en ik had het gezellig op kerkavonden met andere tieners, maar het was vooral zo dat ik voor mijn ouders ging.
Dat veranderde ruim 2 jaar geleden. Ik had veel last van stress in het laatste jaar van de middelbare school, waardoor ik dus ook aan weinig andere dingen dan school dacht. Op een gegeven moment dacht ik ‘door al deze stress doe ik vrijwel niets aan het geloof, maar ik wil graag tijd met God doorbrengen’, dus dat ben ik gaan doen. Ik ben de Bijbel gaan lezen, ik ben naar WAY-avonden gegaan en ben begonnen regelmatig te bidden. Hierdoor ging het mentaal een stuk beter.
Ik geloof dat Jezus Zijn leven voor mij heeft gegeven en door me te laten dopen wil ik laten zien dat ik mijn leven ook aan Hem geef. Ik dacht er al een aantal maanden aan om me te laten dopen, maar ik dacht dat ik nog op een teken moest wachten om me echt op het juiste moment te laten dopen. Begin dit jaar is mijn opa overleden en ik wist dat hij er graag bij had willen zijn op het moment dat ik me liet dopen. Daarom heb ik mezelf (en hem) toen beloofd dat ik me zo snel mogelijk zou laten dopen, want er was geen reden om te wachten. En vandaag is dan eindelijk de dag!
