Loïs Rijksen
Vanaf jongs af aan ben ik door mijn ouders opgevoed met de liefde van en voor Jezus.
Ik was overal jong bij, ook bij alles wat de wereld mij bood. Een aantal jaar heb ik geleefd in de gedachte dat wat de wereld mij gaf, hetgeen was wat mij gelukkig zou maken. Maar toen ik op een compleet breekpunt zat en niet meer wist hoe verder, was daar Jezus. Hij gaf me rust, vrede, liefde, blijdschap, een identiteit: Gods geliefde kind.
Ik ben mijn ouders zo dankbaar voor de basis die ze mij gegeven hebben. Nog dankbaarder ben ik Jezus, die dwars door alles heen, mij niet heeft verlaten.
Ik heb nog steeds iedere dag vragen, maar gelukkig dien ik een God die Zich, hoe meer ik zoek, des te meer laat vinden.
Ik was aan het wachten op het “perfecte moment” om me te laten dopen. Maar ieder moment waarop ik dichter bij God kom, is perfect.
“Hij geneest de gebrokenen van hart, Hij verbindt hen in hun leed”. Psalm 147:3.
