Leonie Stoorvogel
Ik heb het lang voor mij uitgeschoven om mijn getuigenis te schrijven. Ik had het idee: Wat ik ook opschrijf, het is nooit goed genoeg om te beschrijven wat God, JAHWEH, voor mij betekent. Niets van wat ik doe is ooit goed genoeg voor Hem. Dat is hoe ik altijd gedacht heb, wat mij altijd ingefluisterd is en wat blijkbaar nog steeds soms doordringt tot mijn gedachtegang. Dat merkte ik in de aanloop naar het schrijven van dit getuigenis maar weer opnieuw. Zou deze, duivelse, gedachtegang er dan ook voor hebben gezorgd dat ik de afgelopen jaren eigenlijk altijd mét zónder God heb geleefd? Ja, u leest het goed: 'met zonder'. De taalfout die veel kleuters maken, waarop volwassenen dan weer reageren: 'Wat is het nou, met óf zonder?' Ja, dat weet ik dus niet. Misschien wel 'met'. Ik heb God nooit afgezworen en ik heb altijd geloofd dat Hij bestaat. Maar ik denk dat het toch 'zonder' was. Ik kende eigenlijk alleen maar De Here, Die ons vertelt hoe zondig we wel niet zijn en dat we eigenlijk niets kunnen, niets waard zijn en ja, we moeten maar zo veel mogelijk proberen om ons aan de regeltjes te houden, dan maken we het nog en beetje goed... O nee, dat kunnen we niet, je faalt, iedere dag, lekker puh! Naja, gelukkig hebben we Jezus nog, onze enige troost in leven en sterven. Dan moeten we maar heel hard bidden dat hij misschien dan ook voor onze verschrikkelijke zonden gestorven is. Wie weet helpt het...
Maar nu, sinds een tijdje, ken ik JAHWEH! Hij, Die er is. Niets meer en niets minder. Hij, Die er is. Wauw, wat een bevrijding! Geen religie meer, geen afwijzing, afkeur, het gevoel verstoten te zijn. Hij is er, punt! En dan resten nu nog geloof, hoop en liefde. Deze drie, máár de grootste daarvan is de liefde! Deze tekst hoor ik al mijn hele leven, maar het heeft mij 24 jaar gekost om deze woorden te verstaan. Dankzij deze liefdevolle Mozaiek-gemeente kreeg in de kans op zoek te gaan naar God. Ik verstond deze Boodschap steeds beter en ik leerde over de Liefde van JAHWEH en Zijn Genade. Op een dag viel het kwartje, zomaar, zonder aanwijsbare aanleiding. Toen ik de Boodschap uit 1 Korinthe 13 eindelijk verstond, wist ik het. Niets is meer belangrijk. Ik sta nu op, keer mij om en ga radicaal achter Jezus aan. Elke dag opnieuw wil ik mij omkeren en Hem volgen, doen wat Hij van mij vraagt. Mijn geloof is geen religie meer, maar discipelschap! Van Zijn discipelen wordt gevraagd: 'Sta op, laat u dopen en laat uw zonden wegwassen.' Ik sta vandaag op met Jezus en alle dagen die hierop volgen.
Dit was mijn getuigenis, goed genoeg voor Hem, voor altijd, in Jezus' naam.
