Yentl Twist
Ik ben op gegroeid in een christelijke gezin, mijn jeugd was een lastige tijd met vele diepe dalen. Savonds lag ik dan smekend in mijn bed met de vraag waarom.. waarom mij dit allemaal overkwam, op deze vraag kreeg ik geen antwoord maar ik weet en heb altijd geweten dat God mij nooit alleen laat/heeft gelaten en dat er iemand was die van me hield, ookal was het soms lastig om zijn liefde te accepteren
Sinds mijn 12de trekt de doop mij al ontzettend, alleen speelde er zoveel thuis dat ik dit niet het goede moment vond, door de jaren heen heb ik God vaak gevraagd wanneer het goede moment was om mij te laten dopen maar steeds kwam er weer een tegen slag en besloot ik het uit te stellen.
Na dat ik in nov 22 een grote heup operatie onderging en God vroeg of ik nog een doel/taak hier op aarde had mij wakker te laten worden en anders mij niet meer wakker te laten worden. Werd ik wakker, vanaf dit moment leef ik ondanks dat mijn operatie en revalidatie tegen zit/zat en ik mijn leven heb moeten omgooien voor hem. Dit omdat ik zijn liefde heb gevoeld in mijn lange, pijnlijke herstel (ik was er immers dankzij hem nog) en heb ik besloten dat er geen goed moment bestaat en daarom laat ik mij dopen omdat ik ontzettend veel hem hou en hij van mij.
