Doopgetuigenissen

Ik ben gezegend met een goed stel hersens. En ondanks wat chronische fysieke ongemakken, kan ik alles (vind ik). Ik kan het zelf. Ik regel het wel. Geduld is daarmee ook niet een van mijn deugden. Met mijn drive, mijn kennis en mijn kracht, voel ik me vaak beter dan anderen. Het is wat eenzaam, maar ik kan het zelf! Maar sinds ik in 2017 samen met mijn vrouw het roer omgooide en een eigen bedrijf begon, is dat langzaam veranderd. We groeien, maar zijn niet succesvol. Niet financieel in ieder geval, toch staan we nog steeds. Maar elke keer als ik het vanuit eigen kracht probeer, werk ik mezelf kapot, zonder resultaat. Telkens als het geld op is, heb ik geen oplossing, maar komt er vanuit één of andere hoek toch geld binnen dat ik niet aan had zien komen. Een order, een donatie, een teruggave, maar is dat God die voor ons zorgt? Of gewoon lieve vrienden en een slechte administratie? Toch is het zo dat ik, sinds ik mijn droom ben gaan volgen, ik het steeds moeilijker vind om onafhankelijk van God te zijn. Hij wil mijn hart en laat dat merken ook. Ik wordt soms helemaal gek van het verlangen naar de verbondenheid met de Heilige Geest. Een volheid die ik nergens kan vinden. Vrede, inzicht en bovenal wil ik weten welke weg ik moet gaan. Voor mijzelf, mijn bedrijf, mijn gezin en niet in de laatste plaats als dienaar in Zijn koninkrijk. Ik kan er gewoon niet omheen dat ik afhankelijk ben, ondanks dat ik vind dat ik het zelf wel kan. Ik wil meer! Maar het lukt me maar niet en ik kan het niet zelf. Toch, ondanks dat, ben ik wel al een ander mens geworden. Heb ik dat gedaan? 

Onlangs liet mijn vader zich dopen, nadat mijn moeder dat een aantal jaar eerder had gedaan. Toen iemand tegen hem zei: 'Je wilt toch Jezus volgen?' 

'Ja, in alles' zei hij toen. 'Waarom laat je je dan niet dopen?' was de de vraag. En dat deed hij. Zelf vond ik nog steeds dat jezelf opnieuw laten dopen onnodig was. Je bent immers al gedoopt als kind, dus het is meer iets voor jezelf dan dat God het nodig vindt. Wat maakt het de Almachtige nou uit? Zal iemand die buiten tijd en ruimte staat het heel belangrijk vinden als je je in Zijn Naam opnieuw laat dopen? Terwijl je als kind al zijn teken draagt? Maar in gesprek met mijn vader kwam ik tot de ontdekking dat God daar helemaal niet onzijdig in staat. In dat gesprek keek ik terug en vroeg mezelf af; wat staat mij dan in de weg om me te laten dopen? Wat zou mij tegen kunnen houden om volledig deel te nemen aan en te ontvangen uit Gods koninkrijk en een koningszoon te worden.  Dat zwarte gaatje te vullen ergens in mijn hart waar Gods Geest zijn intrek kan nemen, waardoor ik niet meer alles alleen hoef te doen? Het antwoord zou zomaar eens mijn trots kunnen zijn...

Twee weken later stond Gor Khatchikyan op het podium van Mozaiek 0318. Hij preekte over Maria die haar volledige hebben en houden, haar pensioen, alles wie ze was geweest en haar volledige toekomstige zekerheid leeggoot over Jezus' voeten toen ze zijn voeten waste en zalfde met kostbare olie. Gor vroeg; wat moet jij over Jezus' voeten gieten? Wat is jouw zekerheid en wat houdt jou tegen om bij Hem te komen? Op dat moment viel het kwartje. Ik heb daar terplekke mijn trots en mijn zelfstandigheid aan God gegeven. Na ministery gebed zei Gor: Je hemelse vader is trots op jou. En laat je dopen! Sindsdien verlang ik naar meer van Hem en minder van mij en vertrouw ik erop dat Hij voor mij zorgt.