Doopgetuigenissen

Ik wil de geloofsdoop doen, om mijn oude leven achter mij te laten, waarbij veel ellende, zorgen en verdriet. Nieuwe leven met Jezus opstaan om te mogen groeien in het geloof en ik als kind van God ingezet mag worden en Hij de plannen, talenten en taken die Hij voor mij heeft weggelegd, ik voor ingezet ga worden en ik open mijn hart om Hem te volgen en de voeding te krijgen die nodig is, waar Hij mij leidt. Dat ik groei in het geloof en vertrouwen samen met Hem de angsten overwin en de duivel ver van mijn pad blijft, door Jezus naar God de Vader.

Ik ben Patricia 44 jaar trotse moeder van een zoon van 15 jaar. Ik ben voor 7 jaar terug gescheiden, daarna een relatie van 6 jaar gehad en nu single. Ik ben Hervormd opgevoed en ook als baby gedoopt, waar wij als gezin niet altijd wat mee deden, zeker wel bidden en danken voor het eten af en toe naar de kerk. Toen ik uit huis ging ook los gelaten, zoals de standaard dingen omtrent bidden daar heb ik ook niets meer mee gedaan omtrent geloof. Mijn ervaringen waren niet fijn. Meeste familie ging wel naar de kerk, mijn ouders werden niet geaccepteerd en wij dus als kinderen ook niet ( ik dacht als kind ...mmm hebt u naaste lief gelijk u zelve) dat vond ik ver te zoeken. Dat gaf mij als kind juist veel angst voor de dood en al wat ik zou doen, ik al verloren zou zijn, zo voelde ik dat. Mijn ouders waren op en af ziek en dat deed mij als kind verdriet, ik wilde mijn ouders gelukkig zien. Zij hadden het beide zwaar en stonden momenten zwaar in het leven. Ik wilde hun zo graag gelukkig zien. Ik zorgde voor vele dingen thuis, zodat ik het gevoel had dat ik wat goeds kon doen. Ik heb ook echt de andere kant van de medaille gezien soms zagen zij het leven niet meer zitten, ik dacht hoe kan dit nu als God liefde is, mijn ouders waren juist altijd lief en goed voor anderen en juist zij moesten dit meemaken, mijn vader is uiteindelijk gestorven op 59 jarige leeftijd aan prostaatkanker, ook hij greep aan het einde terug naar het geloof terwijl hij jaren daarvoor zelf het leven niet meer zag zitten. Toen die tijd was overspannen zijn een issue. Na 28 jaar lang een eetstoornis die nu weg is door drastisch dingen in het leven te veranderen is het weggegaan. Nu geloof ik meer en meer dat God dit zo gepland heeft, niet de makkelijkste weg, wel de weg om eerst meer en meer mezelf kwijt te raken, zoektocht naar zelfliefde zocht ik buitenaf en ook depressie gehad , de grenzen van mijzelf overschreden en dacht het allemaal wel alleen te kunnen en dragen en het goed met mij ging, dat ik voor ongeveer een maand terug alleen op kantoor zat en ik dacht dat ik een hartaanval kreeg, ambulance geweest ( was de tweede week van mijn nieuw baan)Ik dacht echt ik ga dood...ik heb gebeden, gebeld met een broer van een vriend die mij telefonisch heeft bijgestaan. Blijkt achteraf paniekaanval, in die week 15 paniekaanvallen gehad en ben er nog niet. Ik ben moe en soms echt nog heel bang. Het lijkt een strijd van het kwade naar het goede. Ik volg nu Alpha cursus en ondanks de angst, paniekaanvallen en strijd, ben ik nu 3 x in Mozaiek geweest er komt veel los en gelijk een ander gevoel en kijk op het geloof, er komen mooie en lieve mensen op mijn pad, ik ga langzaam aan weer liefde voelen en wordt steeds nieuwsgieriger ondanks angst wil ik God en geloof. Dat Hij voor mij uitloopt en ik Hem mag volgen . Door Hem en Zijn kracht heb ik de stormen die ik al gehad hebt in het leven kunnen doorstaan. Niets is krachtiger, sterker en machtiger dan God. Dat Hij mijn hart vult met vertrouwen, geloof, voorspoed, gezondheid, liefde, vrede en geduld en Hij in mij werkt met de Heilige geest om te groeien en bloeien en mooiere tijden aan mogen breken en dat niet alleen voor mij maar voor een ieder mens.