Doopgetuigenissen

Vanuit huis groeide ik op binnen de pkn. Ik zat op een christelijke school, deden mee aan de christelijke feestdagen maar waren verder niet ‘actief’ in het geloof. Mijn ouders hebben er bij mijn geboorte bewust voor gekozen om mij en mijn broertje niet te laten dopen. Zij wilde ons het geloof niet opleggen maar ons zelf die keuze laten maken op een moment waarop wij dat zelf konden beslissen of niet.

Zo’n 8 jaar geleden voelde ik mijn niet happy in mijn toenmalig huwelijk, in mijn werk en met mijn eigen zijn. Altijd gerent, 100% procent voor andere klaargestaan mijzelf helemaal wegcijfert. Ik wist niet meer wie ik was, wat ik wilde en waar ik voor stond.

Ik zocht iets waar ik kracht uit kon halen, waar ik kon huilen en schuilen. Om me heen raakte ik in gesprek met christenen en ook met mijn (relatie) therapeut, een christen, hadden we het over het geloof en het leven als christen, de kracht die het je geven kan, de liefde die je voelen kan. Ik was op zoek naar antwoorden, naar advies. In die zoektocht voelde ik me vooral heel erg schuldig! Want nu, juist in mijn ellende en een heel diep dal, op zoek naar de Vader die mij helpen kan? Langzaamaan ging ik in gebed, las ik de bijbel opnieuw, ging ik naar Alpha en naar Mozaiek. Een tip die ik kreeg van iemand: Mozaiek is wellicht wat laagdrempelig voor je en daar mag je komen en zijn zoals je bent. De eerste paar keren veilig achter een scherm, door corona een bijkomend voordeel.

Ik zat in de laatste paar maanden van mijn toenmalig huwelijk. En stapje voor stapje ervaarde ik meer rust in mijn lichaam. Ik vroeg God elke dag: ‘wat is de weg die ik moet gaan?’ ‘ Is het oké om mijn drie monkeys in een gescheiden huishouden verder op te voeden?’ ‘ Waarom vind ik in dit huwelijk de rust niet meer?’ ‘Mag ik voor mezelf kiezen?’ Welk pad heeft u voor mij?’ ‘ Wat mag ik namens U uitdragen?’ En uiteindelijk: ‘Is het goed Lieve Vader als ik dit huwelijk beëindig?’

Na een aantal weken van intens gebed en stilte met Hem alleen kwam er aan het eind van mijn avondstilte een denkbeeldige ‘hand’ op mijn neer. Ik voelde kracht op mijn schouders en die kracht stroomde door heel mijn lijf en daarna een enorme rust. Ik ben in slaap gevallen, sinds maanden tot laat in de volgende ochtend. Toen ik wakker werd en de rust nog steeds ervaarde wist ik: het is goed, ik mag stoppen en ik doe dit niet alleen. Toen eenmaal het hoge woord eruit was heb ik nooit meer die onzekerheid gevoelt. Ik maakte de moeilijkste beslissing in mijn leven, vooral voor mijn drie monkeys, maar deed dit zonder twijfel en met enorm veel kracht. De maanden die volgende kon ik met moeite door. En ook de periode ernaar heb ik mijn nooit alleen gevoeld. HIJ was met mij! HIJ is met mij! Niet dat het altijd makkelijk is of er altijd gelijk een antwoord is. Zeker niet, het is en blijft hard werken. Maar ik weet inmiddels dat Hij niet los laat.

De digitale diensten waren inmiddels omgezet naar fysiek. Dus ook die stap maakte ik. In het begin snel naar binnen schieten en om de hoek zitten. De weekenden dat ik mijn jongens had, keek ik thuis. Voor hen wilde ik het goed doen, niet te snel. Kijken en ervaren wat hun reactie is op Mozaiek en op een actief leven met HEM. We baden voor het eten en het slapen en lazen uit gezamenlijk uit de bijbel.

Ik melde me aan voor de introductiedagen om deel te worden. Ik voelde dat ik me mocht laten zien. Op de laatste introductieavond kwam ik Alex tegen en we raakte even snel aan de praat. Later bleek ik een aantal rijen voor hem te zitten en nu zit ik naast hem en mag ik mijn leven met hem delen.

Wat ben ik mijn ouders dankbaar dat zij mij de keuze hebben gelaten om er zelf voor te kiezen of ik me laat dopen en Hem volg. Dat ik ervaringen mocht opdoen en mag ervaren wat Hij in levens kan betekenen maakt dat ik me volledig voor Hem wil inzetten.

Gods kracht, rust en liefde! De ontmoeting met de liefde van mijn leven en de Geestelijke groei binnen mijn gezin geven mij het besluit dat ik mijn leven aan Hem wil geven en Hem wil volgen!