Kimberley Adema
Ik ben echt super dankbaar voor mijn lieve ouders die me hebben opgevoed met een sterk geloof in God. We gingen niet elke zondag naar de kerk, maar we hadden vaak mooie gesprekken en het leven met God werd altijd aangemoedigd door mijn ouders en oma. Hierdoor had ik een sterk geloof, maar God stond niet altijd op de eerste plaats. Ik bad wel als ik het moeilijk had, maar mijn aandacht ging meestal naar andere dingen, in plaats van echt tijd met God door te brengen. In mijn diepste momenten bad ik tot God en vroeg Hem ervoor te zorgen dat ik mijn geloof nooit zou verliezen. Want diep vanbinnen wist ik dat ik te weinig met Hem bezig was. De vrienden waarmee ik omging, mijn verplichtingen, en simpelweg leukere dingen dan de Bijbel lezen, trokken me weg van God. Alles leek me af te leiden van Hem. Het belang van God op de eerste plek zetten, dat had ik toen nog niet door.
Dat veranderde toen ik mijn man leerde kennen. Door hem heb ik echt mogen ervaren wat Gods liefde is. Via de mensen om hem heen zag ik hoe belangrijk een gemeente is en hoe mooi het is om samen te groeien in geloof. De afgelopen jaren hebben we kleine wondertjes mogen meemaken. Van de plek waar we nu wonen, tot hoe we bij Mozaiek zijn terechtgekomen en een L2M-groep zijn gestart, financiële meevallers en, voor mij het grootste wonder, het ontmoeten van mijn man.
We noemen het 'knipoogjes van God'. Hoe meer we ons verdiepen in God en Zijn Woord, hoe meer knipoogjes we ontdekken. Ik ben zo dankbaar dat God me weer op het juiste pad heeft gebracht!
En nu wil ik die weg blijven volgen. Ik wil Jezus volgen en gehoorzamen aan Zijn oproep om me te laten dopen. Zodat ik verder kan groeien, mijn oude leven achter me kan laten en in mijn nieuwe leven, met de steun van de Heilige Geest, tot eer van God kan leven, met Hem als mijn prioriteit.
