Doopgetuigenissen

Beste lezer,

Hierbij deel ik mijn doopgetuigenis, waarin ik jullie meeneem op mijn geloofsreis. Voor sommigen zal dit een verrassing zijn, voor anderen niet. Eerlijk gezegd vond ik het best spannend om dit op te schrijven. Voor mijn gevoel is het makkelijker om te gaan parachutespringen of bungeejumpen dan om mijn geloofsreis op papier te zetten. Maar waarom eigenlijk?

Mijn naam is Ties, 27 jaar. Ik ben geboren in Wageningen en opgegroeid in Veenendaal/Achterberg. Ik ben evangelisch opgevoed en ging van jongs af aan naar de kerk - soms met plezier, soms met tegenzin. Toch kijk ik terug op een vrije opvoeding waarin mijn ouders, het geloof en de Bijbel een stevige basis hebben gelegd voor wie ik nu ben. Ze gaven mij normen- en waarden mee die vandaag de dag nog steeds de hoeksteen van mijn leven vormen.

Op mijn 19e verhuisde ik naar Breda voor mijn studie Business IT & Management. Om snel nieuwe vrienden te maken sloot ik me aan bij een studentenvereniging. Mijn studententijd was een mooie periode waarin ik veel leerde en groeide, al ging dat niet zonder vallen en opstaan. Het geloof speelde toen een minder grote rol, maar dat veranderde tijdens mijn derde studiejaar, toen corona zijn intrede deed. Ineens had ik meer tijd en begon ik mezelf af te vragen: Is dit nu echt het leven dat ik wil leiden?

Ik werd daarnaast steeds meer bewust van de seculariteit in onze maatschappij. In mijn hoofd werd een knop omgezet en begon ik de bijbel te lezen om te zien of wat ik in de wereld, in Nederland en de maatschappij zag, overeenkwam met wat er al eerder was opgeschreven. Hoewel we ons hiermee ook gek kunnen maken in het belangrijkste om rust te vinden in het woorden van God die in de bijbel staan. In mijn vierde studiejaar verhuisde ik voor een minor naar Noorwegen. Daar verdiepte ik me verder in het geloof en begon ik meer christelijke artikelen te lezen om Bijbelteksten beter te begrijpen. Hoewel het misschien lijkt alsof mijn geloofsweg vanaf dat moment alleen maar omhoogging, was het zeker een pad met pieken én dalen. Maar gaandeweg werden de dalen minder diep en de pieken hoger.

Na mijn studie begon ik full-time te werken en na een jaar verhuisde ik terug naar de regio waar ik ben opgegroeid. Ik werd officieel deel van Mozaïek0318, na jaren van losse bezoeken. Nu kon ik structureel diensten bijwonen en me meer richten op mijn geloof. Ook sloot ik me aan bij Team Welkom, Way en bij een Love2Meet-groep, om meer betrokken te zijn en samen met anderen in geloof te groeien.

Toch bleef er een vraag aan mij knagen. De vraag die mij bezighield, was:

“In hoeverre is het geloof waarin ik ben opgegroeid ook écht mijn eigen geloof?”
Om die vraag te beantwoorden, volgde ik de Alpha-cursus en ging ik terug naar de basis. Dat heeft mij enorm geholpen. Ik ontdekte dat mijn geloof niet alleen iets in hoofd moest zijn en daar afspeelde, maar vooral iets van mijn hart. Geloof draait niet om alles kunnen verklaren, maar om vertrouwen. Vaak hoor je verhalen van mensen die in één moment totaal veranderden en God vonden. Dat kan zeker, maar bij mij ging het anders. Ik moest accepteren dat mijn geloof een proces is, stap voor stap.

Ik ben ervan overtuigd dat ieder mens op zoek is naar een manier om echt ‘vrij’ te zijn. Dat is iets anders dan vrijheid. Op sociale media zie je talloze filmpjes met titels als: “Wil jij vrij zijn? Volg dan deze stappen.” Maar in mijn ogen zijn wij mensen nooit volledig vrij. Sinds de zondeval in de tijd van Adam en Eva is er immers een voortdurende strijd tussen goed en kwaad. Om werkelijk vrij te worden, hebben we God nodig. Daarom zond Hij zijn Zoon Jezus naar de aarde, die voor onze zonden stierf maar ook weer opstond! Diezelfde kracht, de Heilige Geest, kan ook in ons wonen!

God heeft alle ongehoorzaamheid van alle mensen op Jezus gelegd. Aan het kruis droeg Jezus ónze straf. Maar Hij is Zelf nooit ongehoorzaam aan God geweest. Zo kon Hij ons bevrijden van onze ongehoorzaamheid en daarmee ook van Gods straf. - 2 Korintiërs 5:21 BB

Ik ben niet vrij, omdat ik - net als ieder ander - zondig ben. Maar ik verlang er wél naar om vrij te zijn. Verdien ik dat? Nee. En toch ontvang ik het: het eeuwige leven. Jezus is gestorven voor jouw en mijn zonden. Niet omdat wij dat verdienen, maar omdat Hij ons niet kwijt wil. Ik geloof dat Jezus de zoon van God is en dat Hij voor mijn zonde is gestorven.

Opdat ieder die in Mij gelooft, eeuwig leven zal hebben. Want God heeft zoveel liefde voor de wereld dat Hij zijn enige Zoon heeft gegeven, zodat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat maar eeuwig leven heeft. - Johannes 3:15-16 HTB

Lange tijd dacht ik dat de doop een eindstation was, een stap die alleen bedoeld was voor mensen die het allemaal ‘op orde’ hadden. Ik zag anderen in het doopbad staan en dacht dat zij zoveel verder waren dan ik. Maar dat bleek helemaal niet zo te zijn. De doop is geen eindpunt, maar een bewuste keuze om je geloof zichtbaar te maken. Het water verwijst naar het bloed van Jezus, dat onze zonden afwast zodat wij rein voor God mogen staan.

Jezus kwam dichterbij en zei tegen hen: ‘Ik heb alle macht in hemel en op aarde gekregen. Ga er daarom op uit om alle volken tot mijn leerlingen te maken. Doop hen in de naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest. Leer hen altijd te doen wat Ik u heb gezegd.  En vergeet dit niet: Ik ben altijd bij u, tot het einde van de tijd. - Mattheüs 28 18:20 HTB

Natuurlijk maak ik fouten, en een verkeerde stap is zo gezet. Toch hoop ik elke dag een stukje meer te groeien in geloof en het mens-zijn.

Want Ik weet welke plannen Ik voor u heb,’ zegt de Here. ‘Met deze plannen heb Ik uw geluk voor ogen, niet uw ongeluk. Ik wil u weer een toekomst en nieuwe hoop geven. - Jeremia 29:11 (HTB)

Bedankt voor het lezen. 

Groet,

Ties