Simone Speksnijder
Getuigenis
Al van klein meisje af aan heb ik een rotsvast geloof in God, mijn Hemelse Vader, mijn Maker en mijn Vriend.
Ik ben mijn ouders ontzettend dankbaar dat ze mij hebben laten dopen en mij al vanaf klein en kwetsbaar baby’tje in de handen van God hebben gelegd en me hebben opgevoed met een liefdevolle God!
Hij was daar altijd, niet altijd heel erg op de voorgrond, maar daar was altijd die stille kracht op de achtergrond.
Ik leerde God steeds beter kennen, in mijn jeugd, in mijn huwelijk, in ons gezin.
Ik bracht tijd met Hem door en vond het fijn om alles met Hem te delen. Ik leerde om hem te zoeken als ik het moeilijk had of wanneer ik juist dankbaar was.
Die stille kracht, die bleef met me mee gaan en het voelde alsof die stille kracht steeds krachtiger werd..
Eind 2023 was ik in een gesprek met God waar het ging over hoe ik met anderen mijn geloof kon delen. Ik vond het nogal makkelijk om te geloven in een God terwijl alles een soort kabbelend verliep.
Ik vroeg me al pratend met God af, of ik nog steeds in Hem zou kunnen geloven als dit alles waar ik me zo aan vast klampte, van me afgepakt zou worden? Dacht aan Job, ik wist niet of ik dat kon..
Het volgende jaar, januari 2024, een aantal weken later, was daar de BOM die afging. Alsof God me al een beetje had gewaarschuwd…
In één oorverdovende klap lag alles als asfalt aan m’n voeten. Niks klopte meer, mijn grootste nachtmerrie was ineens werkelijkheid geworden. Alles, maar dan ook echt alles werd onder mijn voeten vandaan getrokken, ik viel in een diep donker dal.
Er bleek al zo ontzettend lang een sluipmoordenaar in ons gezin rond te waren. Iemand die erop uit was om ons gezin, ons huwelijk te ruïneren. Er kwam een verslaving aan het licht…
In één klap zou ons huwelijk, ons gezin uit elkaar zijn kunnen vallen. In één klap zouden we alles hebben kunnen kwijt raken. In één klap zou ik de de duivel zijn zin hebben kunnen geven. Een einde van ons huwelijk…
Maar daar was God!
Die stille kracht op de achtergrond.
De God die de regie heeft, altijd, wat er ook gebeurt.
De God die me op dat moment liet kiezen voor de LIEFDE! Die onvoorwaardelijk is..
God liet me kiezen om niet het pad van de minste weerstand te nemen, de makkelijkste, de zo voor de hand liggende, de wereldse keuze…
God liet me geen keuze, God liet me kiezen voor het leven zoals Hij dat bedoelt.
God liet me Zijn liefde voelen!
Ook al betekende dat, dat ik door de aller diepste diepte moest gaan, door de zwartste nacht ooit…
Maar samen met God!
Hij trok mij vanuit de zwartste zee iedere keer weer omhoog en liet me steeds weer die vuurtoren in de verte zien. Al kopje onder gaand en al happend naar lucht, was daar iedere keer weer die hand waar ik me aan vast mocht klampen, iedere keer weer opnieuw.
En iedere keer was daar de hoop, God is aan het werk en zal alles ten goede keren.
Ik leerde Hem te vertrouwen in ALLES!
Ik leerde me achterover te laten vallen en te leunen bij Hem. Iedere stap, ieder moment, iedere dag opnieuw.
En nu, bijna 2 jaar verder, ben ik gelukkiger dan ooit! Ben ik mijn allerliefste maatje, niet kwijt, maar mocht ik hem juist vinden, opnieuw, in onze pijn, in onze kwetsbaarheid, in onze zoektocht..
Mochten we er voor elkaar zijn, mochten we elkaar vast houden, mochten we de pijn van het verleden samen doorleven en samen met God verwerken.
Hij was daar, als die stille kracht maar dat niet alleen, Hij was daar en liet ons niet verdrinken!
En tegelijkertijd liet Hij ons dingen zien, mochten we leren hoe het is om alleen op Hem te vertrouwen. Niet op eigen kracht, niks meer van ons zelf, maar alles overgevend aan Hem!
Hij liet me voelen dat ik een geliefd kind ben, dat ik vergeven ben en dat ik mag wandelen in ZIJN LIEFDE!
Zijn vraag was, durf je me te vertrouwen, durf je alles, maar dan ook ALLES los te laten. Durf je de mensen die je dierbaar zijn los te laten.
Durf je je te laten vallen en het alleen, maar dan ook alleen van Mij te verwachten.
Durf je MIJN timing aan, durf je je over te geven aan MIJN regie.
Het enige wat ik had te doen was te besluiten om Hem te vertrouwen, om op te staan en actief te streven naar de vrede en de vrijheid die God al voor me klaar had liggen!
En ik kan je vertellen, je word niet teleurgesteld, als je alles los laat en Hem achterna gaat, Zijn hand vastpakt, de Herder volgt en je als een schaapje naar de schaapskooi laat leiden. De plek waar God je troost, je wonden verzorgt en je van binnenuit geneest!
We hebben nieuw leven mogen ervaren!
God heeft ons huwelijk teruggebracht naar hoe Hij het bedoelt had.
God heeft ons hart gebroken.
Ik keer me om en laat me dopen.
Zo mogen we op weg gaan, om een voorbeeld te zijn...
Alle duisternis zal wijken, God heeft het laten zien in ons huwelijk.
God gaat iets nieuws doen, Zijn koninkrijk zal heersen over deze aarde.
U grijpt in en Heer, hier ben ik!
