Doopgetuigenissen

Als klein meisje vond ik het altijd heel erg dat ik als enige uit mijn klas niet was gedoopt. Mijn leerkrachten vonden het altijd noodzakelijk om mij hieraan te herinneren. Het was, volgens hen, een groot gemis en fout van mijn ouders. Terwijl mijn ouders juist de keuze bij mij wilde houden. Ik moest mijn eigen keuze maken voor het dopen.

Ik ben opgegroeid met God en Jezus. Ik heb hier tijdens mijn schooltijd over geleerd, en ging ook met school vaak naar de kerk. Thuis deden wij niet veel met het geloof, maar werd het geloof zeker erkend. Tijdens mijn puberteit kwam het geloof steeds verder op de achtergrond tot mijn 24ste. Toen ik mijn vriend leerde kennen. Hij kwam altijd bij de mozaïek en vroeg of ik een keer mee wilde. Ik voelde weerstand, omdat ik het niet kende en “anders” was. Anders dan ik gewend was. In het begin ging ik alleen mee als ik dat wilde, en uiteindelijk ging ik trouw elke zondag mee naar de kerk. Ik voelde mij daar thuis, gezien en vond het fijn dat iedereen mag komen zoals hij/zij is.

3 jaar later ging mijn wereld op z’n kop. In 2021 ging Mijn relatie ging uit, en mijn vader overleed. Dit was de donkerste periode uit mijn leven. Ik was toen heel boos op God, want hoe kon Hij mij dit aan doen. Ik verdiende dit niet. Ik raakte in een depressie, en verloor het doel van het leven uit mijn ogen. Het dieptepunt was bereikt toen ik vrijwel elke avond voor het slapen gaan bad tot God, of hij mijn ogen voorgoed zou willen sluiten. Het hielp niet mee dat in het jaar dat volgde mijn oom en tante binnen 9 maanden tijd kwamen te overlijden.

In deze donkere tijd, begon er een heel klein lichtje te schijnen. Een teken. Op een avond dat ik weer voor de zoveelste keer bad om mijn ogen voorgoed te laten sluiten, kreeg ik een rust over mij heen. Een rust die ik nog niet eerder heb mogen ervaren. Het was alsof een stem zei tegen mij dat ik daar niet over mag bepalen. Hoe haalde ik het in mijn hoofd om dit te vragen. Ik mag helemaal niet bepalen wanneer mijn tijd komt. Ik ben speciaal en hoe kan ik zo lelijk over mijzelf denken. Ik moest vertrouwen hebben in het plan wat voor mij bestemd is.

Vanaf dat moment draaide alles om. Ik begon meer de bijbel te lezen, en ervaarde steeds meer de rust. Ik accepteerde de hulp die ik kreeg van de psycholoog, en besloot om weer naar de kerk toe te gaan. Steeds meer groeide het verlangen om God en Jezus te volgen, en om te leven met Hen. In deze periode kwamen mijn vriend en ik weer samen, en die ik nu mijn verloofde mag noemen. Het enige wat voor mij nu nog ontbreekt, en telkens terug komt, in mijn leven is het dopen.

Ik wil zo graag afscheid nemen van mijn oude leven, en opstaan in een nieuw leven met Hem. Ik ben zo ontzettend dankbaar wat God voor mij heeft gedaan. Ik wil nog zoveel over Hem leren, en zijn liefde en steun ervaren. Ik vind het heel spannend, en ervaar ook veel spanning. Ik voel dat de vijand mij tegen wilt houden, maar dat gaat zeker niet gebeuren. Ik zal elke dag opnieuw ja zeggen voor mijn geloof, en voor mijn lieve Vader.