Maaike Honders
Ik was 9 jaar oud toen ik zei dat ik in God geloofde. Mijn moeder, die als enige in ons gezin christelijk was, kocht toen mijn eerste bijbel voor mij. Ik heb hier toen helaas weinig mee gedaan, maar ik heb nooit ontkend dat er één God bestaat.
Later in mijn leven ging ik het verkeerde pad op. Een pad vol zonden, met name drugs die een grip kreeg op mij. Ik zonk steeds dieper en heb God in dit proces nooit opgezocht.
Toen brak het nieuwe jaar aan. 2025. Ik had samen met mijn tweelingzusje besloten om zondag 5 januari naar de kerk te gaan. Dit wilde wij vanaf die dag elke week gaan doen. De Mozaiek kende wij al door onze moeder die ons soms meenam hier naartoe. Na deze dienst liepen mijn zusje en ik naar de auto waar er ineens iemand een arm om mij heen sloeg. Dit was een bekend gezicht. Wat toen nog een meisje was die toevallig naar dezelfde kerk ging is inmiddels mijn beste vriendin. God heeft ons samengebracht. Deze steun heeft het mij makkelijker gemaakt om van mijn verslaving af te komen en hier dank ik God elke dag voor.
Vandaag wil ik mij laten dopen, omdat God al zoveel moois in mijn leven heeft gebracht en hersteld en ik kan niet wachten wat Hij in de toekomst voor mij heeft liggen. Ik geef mijn leven aan Jezus en ik wil elke dag weer dichterbij en verder met Hem wandelen.
