Loïs Diepeveen
Hi! ik ben Loïs, 25 jaar, en opgegroeid in een liefdevol maar ook gebroken gezin. Al vroeg ervaarde ik een enorm onbekend verdriet dat later best op zijn plek viel. Ik heb nog een grote zus, maar zij is niet meer bij ons, ze is thuis. Maar hoe kun je nu verdriet ervaren over iemand die je eigenlijk niet kent? Het zijn vraagtekens die ik een tijd heb meegedragen.
Ik ben christelijk opgevoed, iets waar ik tot op de dag van vandaag heel dankbaar voor ben, maar waar ik ook mijn moeite bij heb ervaren en het een tijd geen plek heb kunnen geven. Vragen zoals: waarom is zij ons ontnomen terwijl ze nog zo jong was?
Ik ervaarde een enorme angst, bang om alleen te zijn, bang voor de dood, en ontzettend veel onzekerheden kwamen erbij kijken. Meerdere gesprekken gevoerd en hulp gezocht om meer tot rust te mogen komen. Echter kwam ik erachter dat ik dit niet vond bij mijn psycholoog, maar bij onze Vader, onze God, de bron van de grootste liefde, rust en trouw.
Het gaan naar doopdiensten werd later steeds bijzonderder. Ik begon steeds dieper te begrijpen wat dopen écht betekent. Waar ik het vroeger vooral mooi vond om te zien, raakte het me toen nog niet echt persoonlijk.
We kennen vast allemaal die momenten tijdens een doopdienst, dat er zo’n bijzonder moment ontstaat waarop zelfs voor mensen die niet van plan waren zich te laten dopen, ineens de mogelijkheid komt om tóch dat besluit te nemen, alsof de Heilige Geest echt sprak en zei: “Dit is het moment.” Zulke momenten heb ik meerdere keren meegemaakt. Maar telkens was daar dat stemmetje in mij dat zei: nee, je bent nog niet goed genoeg. Je weet nog te weinig. Wat zullen mensen wel niet denken? En dus bleef ik netjes op mijn plek staan of zitten, terwijl dat warme gevoel in mijn lichaam juist iets heel anders tegen me zei.
Hoe meer ik op zoek ging naar mijn relatie met God, ben ik gaan ervaren dat ik helemaal niet perfect hoef te zijn, en dat Hij dat ook niet van mij vraagt. Hij staat met open armen klaar om samen met mij de weg te bewandelen. En ik wil die weg met niemand anders bewandelen dan met Hem. Ik wil elke dag blijven leren en groeien.
Daarom voelt het zetten van deze mooie stap nu zo extra dierbaar, als een groot en bijzonder cadeau. Vragen mogen er zijn, het is alleen aan ons om de antwoorden ook echt te willen vinden, en die zoek ik het liefst in Zijn woord, de enige echte waarheid!
