Priscilla Van Egmond
Doopgetuigenis van Priscilla van Egmond
Dit gedicht heb ik geschreven nadat ik de Alpha cursus heb gevolgd:
Ik schuifel naar voren, mijn hartslag versnelt, want in het donker is het lastig zien
Het enige dat ik weet, is dat ik door moet gaan. Ik voel het in elke vezel in mijn lijf
Laat er licht zijn, laat er licht zijn in mij
Daar strekt een hand zich uit naar mijn hart. Een verwarmde hand die ik vastpak
Ik kijk op en word overspoeld door onvoorwaardelijke liefde en een gevoel van thuis zijn
Het doek van negativiteit valt en het podium trekt: ik geloof, maar ik geloof écht!
Het oude leven past niet meer als een te kleine jas
Maar Hij geeft mij het vertrouwen en de kracht om door te gaan
Hij sterkt mij om afscheid te kunnen nemen van mensen en dingen die niet bij mijn levenspad passen
Hij leert mijzelf lief te hebben als een ander en the good vibes te delen met een ieder die het wil zien
Elke dag dank ik God voor waar ik ben gekomen en kijk ik uit naar nog meer van dit nieuwe leven!
Gepakt met nieuwe uitrusting, kennis en nieuwsgierigheid vervolg ik mijn geloofsreis.
Ik wil iedereen bedanken voor hun aandeel in deze reis. Die ene begroeting, dat mooie gesprek, een prachtige lach en traan die we konden delen. De wijsheid en openheid: bedankt broers en zussen. Bedankt mijn kerk.
Wat eraan vooraf ging
Ik ben Christelijk opgevoed, maar actief met het geloof bezig zijn vervaagde in mijn puberjaren en ik keerde mij daarna zelfs tegen alles. Dit heeft ervoor gezorgd dat ik in situaties terecht kwam waardoor de duisternis grip op mij kreeg. Maar wat wel heel bijzonder is van deze tijd: ik wist wel ergens dat ik beschermd werd, dat voelde ik op de een of andere manier.
Maar ik ‘viel’ en ik ‘viel’ hard. Ik wist dat ik zo niet verder kon gaan en het tijd was om mijn leven om te gooien. Ik maakte een reis in persoonlijke groei door therapie en nieuwsgierigheid naar mijn beste leven. Mijn geloofsreis bestond in deze fase uit het onderzoeken van verschillende stromen in allerlei spirituele richtingen.
Hierbij kwam Jezus Christus steeds bij mij terug en wilde ik meer en meer over hem weten. Ook een relatie met God werd iets waar ik steeds meer geïnteresseerd in werd. Maar pas nadat IK gezien mocht worden van mijzelf en ik mijn hart weer durfde te openen, begon ik Hem te zien en voelen.
Wat ik voelde in Mozaiek
Zo ben ik met meerdere Christelijke vrienden gaan praten over hun geloof. Zij nodigden mij uit om mee te gaan naar het Mozaïek. Ik voelde mij er steeds meer op mijn gemak tussen al deze mensen die met overgave (soms zelfs met de handen in de lucht!) aanbidden. Tot een dienst dat ik zo geraakt werd door het lied Laat er licht zijn van Reyer en ELINE, wist ik: ik moet gered worden en Hij is daar zélfs voor mij!
Toen ik overspoeld werd met onvoorwaardelijke liefde, kon ik niet anders dan mij overgeven aan zijn genade. De tranen bleven rollen, maar zijn van “dit is niet voor mij want ik ben niet goed genoeg” gegaan naar “wat ben ik toch dankbaar dat ik bij U mag horen en ervaren hoe machtig, krachtig maar bovenal liefdevol U bent en mij wilt redden.”
De weg naar de doop
Hongerig als ik was naar meer, ben ik begonnen met naar de kerk gaan, prachtige Christelijke muziek luisteren (wat is er veel moois, ik had geen idee!!) en heb ik afgelopen december mijn Alpha cursus afgerond. Maar voordat dit alles gebeurde was ik bij de Paasdienst vorig jaar waar mensen gedoopt werden en voelde ik: dit is wat ik wil doen om Jezus te laten zien; ik wil U volgen vol overgave.
Het vlammetje in mij werd een vreugdevuur en ik keek uit naar de voorbereiding op mijn eigen doop. Een studiebijbel is gekocht en wordt gelezen, bidden wordt steeds meer eigen en de relatie die opgebouwd wordt zorgt voor een nieuwe basis waar ik op kan bouwen. “U allen die door de doop één met Christus bent geworden, hebt u met Christus omkleed.” (Galaten 3:27). Ik ben klaar om mij volledig te geven en door de doop een leerling van Christus te worden!
Bevrijding van duizenden ketens
Een liefde die angst kan verbreken
Ik vind het in het licht bij U
(Stukje uit Laat er licht zijn – Reyer en ELINE)
