Doopgetuigenissen

In mijn jeugd heb ik ervaringen gehad met gelovigen die ervoor hebben gezorgd dat ik een afkeer kreeg van geloof.

Niet van God, maar van religie.Van regels, hokjes en oordelen. Daar ging ik altijd al tegenin. Ik wilde vrijheid. Openheid. Echtheid.

Ik heb altijd interesse gehad in geloof, maar ik kon mezelf nergens in plaatsen.Ik heb meerdere geloven onderzocht en ben in kerken geweest, maar het voelde nooit goed. Het paste niet. Het raakte me niet.

Jaren later zag ik hoe mijn vrouw Melissa, die is opgegroeid als Jehovah’s Getuigen zich begon te verdiepen in het evangelische geloof. Ze zocht rust en die vond ze daar ook.

Toen ze mij vroeg wat ik ervan vond,zei ik tegen haar:

“Ik support je, omdat ik zie wat het met je doet en hoe goed het je doet. Ik sta open voor de dialoog, maar het trekt mij niet zoals het jou trekt.”

Omdat ik haar wilde steunen,ging ik mee naar de kerk.Na afloop werd mij gevraagd wat ik ervan vond. Mijn antwoord was:

“Ik vond het mooi, maar ik voel dit totaal niet zoals jullie. Het voelt alsof ik achttien ben en naar een zumba les ga, super ongemakkelijk.

Mijn overtuiging was altijd dat mensen in de kerk iets zochten: rust, gezelschap, antwoorden. En ik dacht: dat heb ik niet nodig. Ik voel me goed, ben niet alleen, en moeilijke vragen hoef ik niet beantwoord te krijgen.

Juist daarom is mijn bekering zo bijzonder voor mij. Ik was niet op zoek. Ik vroeg er niet om. En toch gebeurde het.

De Bijbel zegt:

“Hierin bestaat de liefde: niet dat wij God liefgehad hebben,

maar dat Hij ons liefhad en zijn Zoon gezonden heeft

als verzoening voor onze zonden.”

— 1 Johannes 4:10 (EBV24)

En dat is precies wat hier gebeurde.

Na dat kerkbezoek begon ik, om redenen die ik toen nog niet begreep, onderzoek te doen. Eerst puur rationeel. Ik wilde weten: wat zijn de bewijzen? Waarom komen zoveel mensen tot de conclusie dat het logischer is dat het wél waar is dan niet?

Daar begon het. Mijn koppigheid en eigenwijsheid moest ik opzijzetten. Ik moest eerlijk zijn tegen mezelf.En ik kon er niet meer omheen.

Ik geloof.

De Bijbel zegt:

“Jullie zullen Mij zoeken en Mij vinden,

wanneer jullie naar Mij vragen met heel jullie hart.”

— Jeremia 29:13 (EBV24)

En zonder dat ik het doorhad, was dat precies wat ik deed.

Na een maand lezen, onderzoeken en praten besloot ik opnieuw mee te gaan naar de kerk.De avond ervoor zei ik nog tegen mijn vrouw:

“Ik geloof wel, maar dat zingen in de kerk dat is echt niks voor mij. Ik word daar ongemakkelijk van.”

De volgende dag gingen we samen naar de mozaïek. Mijn tweede dienst ooit.En daar gebeurde iets wat ik niet kan uitleggen zonder emotie.

Het voelde alsof ik thuiskwam.Alsof alles op zijn plek viel.

Ik stapte in een rollercoaster van emoties:

Schaamte, omdat ik Hem zo lang had ontkend.

Vreugde, omdat ik voelde dat ik het niet meer alleen hoefde te doen.

Ik heb die dienst meerdere keren gehuild.

En ik zong alle liederen uit volle borst mee.

Jezus zegt:

“Kom naar Mij toe, allen die vermoeid en belast zijn,

en Ik zal jullie rust geven.”

— Mattheüs 11:28 (EBV24)

En voor het eerst begreep ik wat dat betekende.

De afgelopen jaren leefde ik vooral voor mezelf en voor het moment.

Ik zocht vervulling op plekken en in dingen die mij uiteindelijk leeg achterlieten.

En nu, terugkijkend, zie ik hoeveel genade er nodig was om mij hier te brengen.

Ik weet dat deze verandering in mijn leven voor veel mensen om mij heen een shock is.En juist dat is het mooie.

Jezus kwam niet voor perfecte mensen. Dat is geen mooie gedachte, dat zijn Zijn eigen woorden.

Hij zegt:

“Niet de gezonden hebben een arts nodig, maar de zieken.

Ik ben niet gekomen om rechtvaardigen te roepen, maar zondaars.”

— Markus 2:17 (EBV24)

En dát veranderde alles voor mij.

Ik heb mezelf altijd gezien als iemand die hier niet tussen paste.

“Ik hoor hier niet bij. Deze mensen zijn beter dan ik.”

Maar ontdekken dat Jezus juist mensen zoekt die het niet op orde hebben,

die buiten de hokjes vallen,

die eerlijk zijn over hun gebrokenheid en juist dat maakte dat ik begreep:

dit is geen religie waar je aan moet voldoen,

dit is een relatie waar je in mag stappen.

De Bijbel zegt:

“God bewijst zijn liefde voor ons

doordat Christus voor ons gestorven is

toen wij nog zondaars waren.”

— Romeinen 5:8 (EBV24)

Relatie boven religie veranderde alles.

Je hoeft niet perfect te zijn.

God is er niet alleen wanneer het goed gaat, Hij is er altijd.

Hij kiest altijd voor ons, zelfs wanneer wij niet voor Hem kiezen.

Vandaag laat ik mij dopen omdat ik openlijk wil belijden wat innerlijk al is gebeurd. Mijn oude leven laat ik achter. Ik kies ervoor om mijn leven toe te vertrouwen aan Jezus Christus.

Zoals de Bijbel zegt:

“Wij zijn dan met Hem begraven door de doop in de dood,

opdat, zoals Christus uit de doden is opgewekt

door de heerlijkheid van de Vader,

ook wij in een nieuw leven zouden wandelen.”

— Romeinen 6:4 (EBV24)

Ik hoop dat mijn verhaal een zaadje mag planten bij mensen die zich nu voelen zoals ik mij eerder voelde.

Want als God mij heeft gevonden terwijl ik Hem niet zocht, dan is niemand te ver weg.