Claudia Wassink
De eerste dienst van dit seizoen ging ik met een vriendin naar Mozaiek0318.
Ze was haar contact met God kwijt en wilde deze weer opzoeken.
Ik merkte aan haar wat twijfel maar ik wist dat het voor haar belangrijk was. Ik wou haar ondersteunen dus riep ik; Ik ga met je mee!
Zo geschiedde en zat ik September vorig jaar voor het eerst in mijn volwassen leven in een kerk, ik was totaal NIET voorbereid voor wat me daar overkwam.
Ik heb zitten huilen als een klein kind.
Sindsdien volg ik elke week de dienst, ik ben de bijbel gaan lezen, gaan bidden, gaan reflecteren.
Het voelt als thuis komen.
Toen ik de doopdienst meemaakte wist ik in elke vezel in mijn lijf dat ik dat ook wou!
Maar goed, wie ben ik? Ben ik daar wel klaar voor? Heb ik wel genoeg kennis? Maar ik heb ook nog vragen kan dat dan wel?
En ik ben gaan bidden en bijna elke vraag die ik neerlegde in gebed werd besproken in de volgende dienst.
Bijna elke dienst sloot ik met tranen af.
En elke dienst zorgde er voor dat ik me realiseerde dat dit mijn pad is, dat ik hier hoor te zijn.
Als ik dan terug kijk op mijn leven dan was het leven hard voor mij waar ik op mijn beurt hard werd voor mijzelf en de mensen om mij heen.
Maar toch zie ik momenten waarop ik denk dat God geprobeerd heeft me bij Hem te roepen.
Zo ben ik niet religieus opgevoed maar had ik in de basisschool tijd al interesse in het geloof en wou ik graag godsdienst lessen volgen op school en in mijn tiener jaren heb ik ook geprobeerd meer te leren over het geloof omdat ik me wederom zeer aangetrokken voelde. Ik was alleen nogal een puber en besloot door omstandigheden dat het geloof niet voor mij was. Het leven ging door en na mijn huwelijk maakte ik de beslissing met mijzelf aan de slag te gaan waardoor er langzaam aan weer ruimte kwam, ruimte om te voelen, ruimte om tot rust te komen en ruimte om zachter te zijn voor mijzelf en de wereld. Die ruimte op meerdere vlakken had ik nodig om God in mijn leven te accepteren.
En nu vraag ik me af waarom ik niet eerder geluisterd heb, Ik wil nooit meer zonder!
