Mariëlle Noordhoek
Na jaren van twijfelen en uitstellen kies ik er nu voor om mij te laten dopen. De wens om mij te laten dopen is er al sinds ik een jaar of vijftien was. Toch bleef het jarenlang bij een wens. Twijfel, angst en perfectionisme hielden mij tegen. Ik wilde het graag goed doen en had altijd wel een reden om het nog niet te doen. Misschien later. Misschien eerst meer verdieping in het geloof. Misschien als het beter uitkomt.
In die jaren was mijn relatie met God wisselend. Soms voelde Hij dichtbij, en soms plaatste ik Hem op de achtergrond. En toch bleef God aan mij trekken, en vooral in de afgelopen anderhalf jaar mocht ik dichter naar hem toekomen.
Een paar zondagen geleden gingen we naar de kerk. Ik wist dat er na de dienst een doopinformatiemoment zou zijn. Weer twijfelde ik, en opnieuw leek het niet het juiste moment. Bij binnenkomst in de Basiliek zag ik allerlei borden hangen over verschillende vormen van ondersteuning en ik dacht: dit wordt vast een wervingsdienst. Ik had zin in een nieuwe preek, maar hier eigenlijk niet in. Toen de preek begon met herhaling van het afgelopen halfjaar, dacht ik zelfs: dit ken ik al, en ik weet waar dit heen gaat.
En toch gebeurde er iets. Op een moment werd gezegd: “Wij markeren onze angst en weerstand met wijze woorden.” Dat raakte mij diep. Ik besefte dat mijn uitstelgedrag misschien niet zo wijs was als ik het zelf had gemaakt, maar vooral angst die ik heel netjes had verpakt. De woorden kwamen binnen, zacht en confronterend tegelijk. Ik kreeg tranen in mijn ogen, maar dat was goed. Dat mocht er zijn.
In dat moment in de dienst besefte ik: ik mág deze keuze maken. En het mag nu. Niet later, niet als het perfecte moment zich aandient.
In de doop wil ik mijn uitstel, mijn behoefte aan controle en mijn leven bij God brengen, in het vertrouwen dat Hij mij hierin blijft helpen. Ik zeg ja tegen God en kies ervoor om Jezus te volgen.
Geloven is voor mij niet alles zeker weten, maar durven vertrouwen dat God mij blijft zoeken, ook als ik wegkijk. Twijfel is er nog steeds, maar ik mag geloven dat God mij helpt deze te dragen. En ik mag er elke keer weer voor kiezen Hem op de eerste plaats te zetten.
