Doopgetuigenissen

Mijn naam ik Norien van Kampen en ik ben 21 jaar. Ik ben opgevoed in een christelijk gezin. Als kind ging ik altijd mee naar de kerk, tot het moment dat ik zelf de keuze mocht maken. Aan het begin van mijn tienerjaren heb ik mij van het geloof afgekeerd. Ik zei dan wel dat ik christelijk was opgevoed, maar ik zag het nut er eigenlijk niet echt van in.

Twee jaar geleden kwam ik bij Navigators Nijmegen. Mijn idee was vooral om contacten te maken en gezellig te borrelen; dat geloof vond ik allemaal niet zo belangrijk. Ik weet nog dat ik tegen iemand zei dat ik het gevoel had dat mijn geloofsleven gestrand was, dat ik er simpelweg niet meer uit kon halen.

De vriendschappen die ik daar opbouwde, gaven mij echter een duwtje in de rug. Samen worship luisteren en Bijbelstudie doen brachten mij stap voor stap dichter bij God. Ik begon te verlangen naar meer van Hem en ontdekte dat er zoveel verschillende manieren zijn om te geloven. Ik voelde dat ik het niet allemaal zelf kon doen, en dit ook niet wilde. In mijn angsten én in mijn blijdschap richt ik mij op God, en Hij vindt vaak een manier om met mij terug te communiceren. Zoals iemand het laatst zo mooi zei: toeval is God incognito.

Lange tijd was ik op zoek naar een reden om mij te laten dopen. Ik dacht dat ik eerst meer Bijbelkennis moest hebben en een betere relatie met God moest opbouwen. Maar toen ik mij hier echt in verdiepte, ontdekte ik dat dit helemaal niet is wat er in de Bijbel staat. Sterker nog, er staat juist het tegenovergestelde. Mensen hoorden over Jezus en lieten zich dopen, vaak met nog maar weinig kennis en zonder een lang geloofsverhaal. De doop is geen diploma-uitreiking na jaren Bijbelstudie, maar een begin. Een start van mijn leven met God, en deze stap mag ik nu maken met mijn beste vriendin Marloes die een grote rol heeft gespeeld in de weg naar dit bad.