Michiel Reusch
Al vrij snel na een diagnose van een chronische progressieve spierziekte, welke echt alles voor mij anders maakt, ben ik via 2 vriendinnen gewezen op Mozaïek. De Alpha maakte dat ik ook leerde over God en het geloof, echter al voor de Alpha besloot ik mij te laten dopen.
Ik heb een hele fijne jeugd gehad, echter is God daar nooit bij geweest. Dit heeft er onder andere voor gezorgd dat ik al vroeg een Bijbel kocht, aangezien deze niet in mijn huis was. Jarenlang heb ik wel een gevoel bij geloof gehad, maar dit nooit in praktijk gebracht.
De eerste keren dat ik het geloof echt ervaarde heb ik kippenvel gevoeld en veel gehuild, dit naast de vele mooie en onverwachte gesprekken in de kerk. Het raakt mij heel erg, dit gevoel is totaal onbekend voor mij. Ik voel mij erg welkom en op mijn gemak.
Sinds ik bij God gekomen ben ervaar ik een totaal nieuw diep soort liefde. Een onvoorwaardelijke liefde op echt allerlei terreinen, daarnaast weet ik dat God mij beschermt tegen allerlei negatieve invloeden van buitenaf, in de korte tijd dat ik nu in de kerk kom merk ik veel positieve verschillen, in mijn ziekte, mijn kinderen en in mijn leven.
Ik zie deze doop als een start van een nieuw leven, een leven met God en Jezus, een vol leven, waarbij ik verwacht dat ik een gelukkiger leven kan leiden met de mensen om mij heen.
