Doopgetuigenissen

Ik laat mij dopen omdat ik eigenlijk niet meer weet waarom niet. Ik ben christelijk opgevoed, maar ik heb nooit de stap gezet om ook zelf JA terug te zeggen tegen God. Er kwam altijd wel iets tussen.

Tijdens het Heilige Geest-weekend van de Alpha-cursus mocht ik daar al een beetje aan proeven. Dat is inmiddels ruim zeven jaar geleden. Samen met mijn vriend (nu mijn man) waren we ons aan het oriënteren op een kerk die bij ons zou passen. We hadden een goed gevoel bij Mozaiek en besloten de Alpha-cursus te volgen, zodat we samen in ons geloof konden groeien en tegelijkertijd konden ontdekken of we hier zouden aarden.

Als ik terugkijk op de jaren daarna, ben ik dankbaar dat God altijd bij ons is geweest. Ik ben dankbaar dat ik deze stap vandaag niet alleen zet. Dat ik een man naast mij heb die met mij meeloopt in geloof, en dat we samen een gezin mogen vormen. Dat voelt voor mij als een groot geschenk van God.

We twijfelden of we naar het Heilige Geest-weekend zouden gaan, want dat voelde behoorlijk zweverig. Terwijl de gesprekken tijdens de Alpha-cursus juist zo mooi waren geweest. Toch zijn we gegaan. Tijdens de rit ernaartoe heb ik herhaaldelijk gebeden of ik mij open mocht stellen voor de Heilige Geest en voor alles wat er zou gebeuren.

Het weekend was bijzonder. Aan het einde kwamen ineens verschillende vrouwen uit de gebedsgroep naar mij toe. Ze wisten niet waarom, maar hadden allemaal woorden of zinnen ontvangen die ze aan mij wilden doorgeven. Ze schreven die op briefjes en gaven ze aan mij. Ik werd rood, stopte de briefjes snel weg en werd er emotioneel van. Blijkbaar vond God mij waardevol genoeg om mij iets te laten weten.

Ik heb de briefjes laatst weer opgezocht. Natuurlijk lagen ze nog steeds achter in een kast. Ver weg gestopt, maar ik wist precies waar ze lagen en wat erop stond. Op één van de briefjes stond: "Relatie opbouwen met je Vader. God verlangt naar jouw aanwezigheid. Durf je open te stellen." Dat kwam opnieuw binnen. Ook kreeg ik de tekst mee: "Laat uw licht schijnen voor alle mensen" (Mattheüs 5:16). In de jaren daarna kwam die tekst steeds terug, juist op momenten dat ik hem het hardst nodig had.

De afgelopen jaren merkte ik steeds vaker dat ik het verlangen kreeg om dat bad in te stappen. Toch vond ik dat spannend. Niet vanwege het water, maar omdat ik veel bezig ben met wat anderen van mij vinden. Hoe zou ik daar staan? Wat trek ik aan? Is het oké als ik mijn handen ophef tijdens de worship? Is het oké als ik mijn masker afdoe?

Het is vermoeiend om daar steeds mee bezig te zijn. En eerlijk gezegd ben ik er klaar mee. Als ik wil juichen voor mijn Heer, dan wil ik juichen voor mijn Heer. Niet alleen in mijn woonkamer, waar niemand mij ziet of hoort.

Dus vandaag wil ik laten zien dat Hij mijn Redder is. Ik kan het niet zonder God. Hij heeft mij op deze wereld gezet met een reden. Ik kijk ernaar uit om steeds meer te ontdekken van wat Hij voor mij heeft voorbereid. Voor mij voelt deze doop als een belangrijke stap: een keuze om verwachtingen van anderen los te laten en mijn focus op God te richten.

Lieve Vader in de hemel,

ik zeg JA tegen U. Ik wil dit verbond met U aangaan.