Kyara Van Essen
Ik ben Kyara, en vandaag vertel ik mijn verhaal. Een verhaal dat ik jarenlang heb weggestopt, maar dat wel bij mij hoort. En vandaag is een van de belangrijkste dagen van mijn leven.
Ik ben niet christelijk opgevoed, maar ging wel naar een christelijke school. Als kind was ik vrolijk, nieuwsgierig en leergierig. Tot ik werd gepest en thuis in angst leefde door mijn stiefvader. Ik was boos op de wereld, op mijn familie en zelfs op God. Gelukkig had ik mijn opa en oma, bij wie ik even op adem kon komen.
Toen we verhuisden en de nare periode voorbij was, dacht ik opnieuw te kunnen beginnen. Maar mijn verleden ging met me mee. Ik veranderde in een boos en verdrietig meisje dat zichzelf niet begreep. Ik maakte moeilijke dingen mee, worstelde met depressie en suïcidale gedachten en zocht mijn toevlucht in drugs en alcohol. Ik probeerde mijn leegte te vullen, maar raakte mezelf steeds verder kwijt.
Op mijn diepste punt kreeg ik ineens de ingeving om een Bijbel te kopen. Toch bleef hij maandenlang in de la liggen. Ik voelde me niet waardig genoeg om hem open te slaan.
Tot ik een paar maanden geleden besloot dat ik niet meer zo wilde leven. Ik vroeg een meisje of ik een keer met haar mee naar de kerk mocht.
Die eerste dienst ging over Gods goedheid en hoe je de leegte in jezelf niet kunt vullen met drugs en alcohol. Het voelde alsof God rechtstreeks tot mij sprak. Alsof Hij mij zag, mijn pijn kende en wist waar ik vandaan kwam.
Toen besefte ik iets: misschien dacht ik al die jaren dat ik mezelf kwijt was, maar was God mij nooit kwijt geweest. Vandaag laat ik mij dopen, omdat ik mijn leven aan god wil geven. Ik weet dat mijn verleden niet zomaar verdwijnt, maar ik weet ook dat ik het niet langer alleen hoef te dragen. Ik wil met God verder, in vertrouwen op Zijn liefde, genade en leiding.
