Marieke van de Weerd
Van huis uit ben ik protestants opgevoed. De opvoeding van mijn ouders, de kerk en mijn christelijke basisschool vormen de basis van mijn geloof. Toen ik het huis uit ging, raakten de kerk en mijn geloof wat op de achtergrond. Ik bleef altijd in God geloven, maar van een actief, levend geloof was niet echt sprake.
Later in mijn leven liepen er op een bepaald moment een aantal dingen niet zo lekker. Mijn beste vriendin, die naar een evangelische kerk gaat, nodigde me uit om een keer met haar mee te gaan. Ik zag hoe zij anders omging met tegenslag, zorgen en onzekerheid. Met rust, vertrouwen en kracht. Dat wakkerde in mij een verlangen en een nieuwsgierigheid aan. Ik wilde ontdekken waar dat vandaan kwam en besloot met haar mee te gaan naar haar kerk.
Er ging een andere wereld voor mij open. Ik kwam op een plek waar ik de liefde van God dichtbij voelde, waar ik werd geraakt en waar ik zag dat mensen om mij heen geraakt werden, waar ik onderwijs kreeg over de Heilige Geest en mijn persoonlijke relatie met God. Ik ging meerdere keren mee, al was deze kerk niet dichtbij huis.
Vanaf dat moment begon mijn persoonlijke zoektocht. Ik ontdekte steeds meer wat het betekent om niet alleen in Jezus te geloven, maar Hem ook daadwerkelijk te volgen. Ik leerde dat ik iedere dag met Hem mag wandelen en dat de Heilige Geest bij mij is, dat ik mag luisteren naar Zijn stem. Ik ontdekte dat op het moment dat ik dingen los kon laten en durfde te vertrouwen op Hem, dat ik een rust en liefde voelde. Ook heb ik ervaren wat het betekent om in stormen Zijn hulp, troost en kracht te ontvangen, ik voelde me écht gedragen.
Bij die zoektocht hoorden ook vragen over de kerk: waar is mijn plek? Waar voel ik me thuis? Afgelopen december zag ik de Kerstuitzending van Mozaiek op NPO. Maar dat was dichtbij huis! Lang verhaal kort: ik besloot een dienst te bezoeken, werd geraakt en ben niet meer weggegaan.
Gaandeweg groeide mijn verlangen naar de geloofsdoop. Maar ik was als kind al gedoopt en had als volwassene belijdenis gedaan. Dat vond ik verwarrend. Tijdens de doop-studieavond bij Mozaiek hoorde ik dat je de geloofsdoop mag zien als een onderstreping van wat je eerder hebt gedaan. Geen ontkrachting, maar een onderstreping. Dat vond ik zo mooi! Mijn kinderdoop en belijdenis zijn onderdeel van mijn levensweg met God.
Nu wil ik me laten dopen omdat ik wil gehoorzamen aan de opdracht die Jezus in de Bijbel heeft gegeven: bekeer je en laat je dopen. Voor mij is dit een bewuste stap op de weg waarop ik al onderweg ben. Ik wil ondergaan in het water en daarna opstaan met Jezus. Ik wil mijn leven aan Hem geven, Hem de rest van mijn leven volgen en dicht bij Hem blijven. Zo hoop ik steeds meer te leren leven zoals Hij het bedoeld heeft.
