Doopgetuigenissen

Ik begon als een niet-gelovige, ik zocht voor antwoorden, ik zocht voor iemand om mee te praten, ik zocht een reden om te leven. Er waren bepaalde theorieën zoals de oerknal, evolutie theorie, maar deze gaven mij geen reden om te leven, ik bleef bang zijn voor de dood, huilend naar bed denkend aan het feit dat iedereen mij gaat vergeten en ik mijn eigen leven ga vergeten, ik was wanhopig voor iets beters. Uiteindelijk kwam ik bij het idee van de hemel, dat idee was niet bepaald de reden dat ik tot geloof kwam, het was meer een wanhopige poging tot niet bang meer te zijn voor de dood en na dat weet ik niet eens meer wat er veranderde in mij, ik weet niet buiten dat waarom ik tot geloof kwam, ik heb ooit een gesprek gehad met mijn oom (die niet gelovig is) die wou laten weten waarom hij dacht dat ik tot geloof kwam, ik en mijn oom hebben een hele goeie band we kunnen alles met elkaar bespreken, ik doe het helaas niet vaak, maar als de kans er is kunnen we alles kwijt aan elkaar. Tijdens dit gesprek vertelde hij mij dat hij aan mij zag dat ik mij altijd rustig en mijn emoties aan het inhouden ben tijdens het praten met anderen, uiteindelijk kwam hij tot de conclusie dat hij denkt dat ik tot geloof ben gekomen, omdat ik iemand zocht om mijn emoties te uiten, iemand met wie ik kan praten, iemand bij wie ik kan zijn zodra het moeilijk wordt. En ik denk dat dat wel kan kloppen.

Nu heb ik veel antwoorden gekregen van God of althans het woord van God, er is nu veel duidelijkheid in mijn leven, leer ik elke dag weer iets nieuws en heb ik iemand om mijn emoties bij te uiten. Bovendien ben ik tot rust weten te komen, de irritaties, de agressie van vroeger is weg, nu ben ik kalm, rustig, en (meestal) vrolijk (natuurlijk is dit niet altijd zo, ging het maar zo makkelijk), natuurlijk moet ik wel mijzelf in de gaten houden, de acties en emoties die ik doe of heb hebben nu allemaal een reden, maar die reden is een goede reden, namelijk Jezus Christus.

Helaas zijn er ook verslavingen en verleidingen waar ik nu moeite mee heb, helaas is dat een gevolg van gelovig worden, mijn leven is 10x moeilijker geworden, de gedachtes en mijn gevoelens is iets dat ik niet meer kan vertrouwen, mijn gedachtes en gevoelens zijn niet eens meer van mij, ze zijn iets geworden waar ik geen controle meer over heb, ik kan nu alleen maar zeggen welk gedachte goed is en welke niet (en soms lukt dat niet eens), ik merk dat de duivel er van houdt om mij gedachtes te voeren, dingen te laten zien en de controle over te nemen, mij slapeloze nachten geven vol met lustige gedachtes, ik heb zelfs ook een keer bijna een paniek aanval gekregen door dit, waar bepaalde beelden, mensen en scenario's voor mijn ogen werden gebracht, ik kon mijn ogen openen of dichtdoen, ik werd geforceerd te kijken, ik schreeuwde het uit naar God, maar het ging gewoon verder, ook gaf hij mij slechte gedachtes over mijn vrienden, familie en mijzelf, maar ik weet ooit zal er een dag zijn, waar ik werkelijk mijn verhaal kan vertellen en kan zeggen dat ik met de samenwerking van God boven alles van deze wereld zijn gestegen, mijn gedachtes, gevoelens, lichaam en geest zijn allemaal van Hem en niet meer van deze wereld, want ik kan alles door Christus, AMEN