Evita Dijkstra
Hoi! Ik ben Evita en ik ben 24 jaar oud.
Ik ben opgegroeid in een liefdevol en christelijk gezin. Ik heb een hele fijne kindertijd gehad maar de afgelopen 10 jaar zijn ook erg pittig geweest.
In mijn tienerjaren heb ik een periode van depressie gekend. Dit waren zware jaren en een tijd waarin ik ook God kwijtraakte. Of misschien beter gezegd: ik kon Hem niet meer vinden. Ik voelde me alleen en ver verwijderd van alles wat mij ooit houvast gaf.
Rond mijn 17e maakte ik een ingrijpende gebeurtenis mee die mij nog verder uit balans bracht. Door deze gebeurtenis werd ik nog bozer op God en wilde ik niks meer met het geloof te maken hebben.
Toen ik 19 was ben ik uiteindelijk een keer naar een worship en prayer avond van WAY gegaan. Ik ben daar vol tegenzin heengegaan en toen ik daar eenmaal was ben ik achterin de zaal gaan staan met de gedachte “ik ga mooi niet meedoen”. Toen uiteindelijk voor een derde keer iemand aan mij vroeg of ik een rondje met haar wilde lopen heb ik toch maar toegegeven. Je kon een brief aan God schrijven en dat had ik gedaan, al mijn boosheid had ik in die brief opgeschreven. Toen ik net klaar was met schrijven kwam er een vrouw naar mij toe en vroeg of ze voor mij mocht bidden, zij vertelde mijn verhaal. Op dat moment besefte ik mij dat God mij nooit had losgelaten en dat Hij er altijd bij is geweest en stond ik weer open voor Zijn liefde.
De jaren daarna waren niet makkelijk, maar ik doe het nu samen met God inplaats van alleen.
Ook lichamelijk kreeg ik te maken met kwetsbaarheid. Op mijn 21e moest ik een operatie aan mijn buik ondergaan, en ik heb 2 jaar geleden een ongeluk gehad waardoor ik nog steeds in een intensief revalidatietraject zit om weer opnieuw te leren lopen. Momenten die mij hebben stilgezet en geconfronteerd hebben met mijn eigen grenzen.
Vandaag sta ik hier niet omdat mijn leven makkelijk is geweest, maar omdat ik heb ervaren dat God mij nooit heeft losgelaten — zelfs niet toen ik Hem kwijt was.
Mijn doop is voor mij een nieuw begin. Een keuze om mijn vertrouwen opnieuw in God te leggen, en om mijn weg samen met Hem te blijven bewandelen, wat er ook op mijn pad komt en hoe mijn toekomst er ook uit gaat zien.
