Joël Naaktgeboren
Ik ben gelovig opgegroeid in een veilig christelijk gezin. Het geloof is mij met de paplepel ingegoten. Toch bleef het lange tijd iets wat er gewoon was, zonder dat ik er echt bewust een stap in zette.
Dat begon te veranderen toen ik rond mijn dertiende bij Mozaiek kwam. Vrij snel daarna kwam ik in een van de eerste bandjes terecht. Muziek werd voor mij dé manier om met geloof bezig te zijn. Door de jaren heen heb ik op veel verschillende plekken mogen spelen, in binnen- en buitenland. Ik heb gezien hoe mensen op allerlei manieren hun geloof beleven. Ik heb mooie dingen mogen meemaken, en dat heeft mijn geloof verdiept en steviger gemaakt.
Eigenlijk had ik de keuze om Jezus te volgen al lang gemaakt. Maar de doop… die bleef liggen.
Soms stelde ik het gewoon uit. Maar als ik eerlijk ben, speelde onzekerheid ook een grote rol. De vraag: “Sta je wel op een podium, maar ben je niet eens gedoopt?” heb ik vaak gehoord. En hoe langer ik het uitstelde, hoe groter het werd in mijn hoofd. Hoe meer mensen me kenden, hoe spannender het voelde. Wat zouden ze van me vinden?
Maar ik heb me gerealiseerd dat die angst geen plek meer heeft. Het gaat niet om wat mensen van mij vinden, het gaat om mijn keuze om Jezus te volgen.
En die keuze maak ik vandaag zichtbaar.
Niet omdat mijn geloof vandaag begint, maar omdat ik vandaag niet langer wil uitstellen wat ik allang weet. Ik wil Hem volgen, en daarom laat ik me vandaag dopen.
