Doopgetuigenissen

Ik ben opgegroeid met het christelijk geloof. Het is altijd een basis geweest in mijn leven. Soms stond het meer op de voorgrond en soms wat meer op de achtergrond, maar God is altijd aanwezig geweest in mijn leven.

In mijn jeugd ben ik mij gaan aansluiten bij Bulb, een christelijke jeugdgroep waar we over Jezus leerden, maar ook samen leuke activiteiten deden, naar kamp gingen en naar Opwekking gingen. Tijdens mijn eerste keer op Opwekking werd ik geraakt door een nieuwe manier van geloven. Het voelde niet oud of afstandelijk, maar juist levend, fris en dichtbij. Vooral de aanbidding en de muziek raakten mijn hart diep dat weekend. Voor het eerst ervaarde ik het geloof op een manier die mij van binnen echt raakte.

Ik verlangde ernaar om meer van die manier van geloven te ontdekken. Via een vriendin die ik kende van Bulb hoorde ik over Mozaiek0318, een kerk waar ook deze liederen werden gezongen en waar ik mij meteen thuis voelde. Sinds 2019 ben ik deel van Mozaiek0318.

In de jaren daarna zag ik niet alleen in mijn eigen leven, maar ook in mijn gezin hoe God werkte. Mijn broer Marijn liet zich als eerste spontaan dopen. Daarna besloot mijn vader de Alpha-cursus te volgen, waarna ook bij hem het verlangen ontstond om zich te laten dopen. Mijn moeder droeg dit verlangen al langer in haar hart, maar had steeds het gevoel dat ze eerst “klaar” moest zijn. Totdat ze door een preek besefte dat wij als mensen niets hoeven te doen om Gods liefde waard te zijn. We hoeven alleen Jezus te volgen. Inmiddels heeft ook mijn moeder zich laten dopen, wat voor mij extra bijzonder was om mee te maken.

Als ik eerlijk ben, herkende ik mezelf ook in dat gevoel. Ik dacht lange tijd dat ik eerst van alles moest doen voordat ik me kon laten dopen. Voor mij voelde de doop meer als een soort einddoel — iets wat je doet als je “ver genoeg” bent. Maar ik ben erachter gekomen dat het juist andersom is. De doop is geen eindpunt, maar een begin. Een begin van een diepere relatie met God.

Zelf heb ik onlangs ook de Alpha-cursus gevolgd. Eerder had ik tijdens corona al eens de jeugd-Alpha online gedaan, maar dit in het echt meemaken was anders. Ik ging er zonder grote verwachtingen in. Ik voelde mij stevig in mijn geloof, maar verlangde wel naar een diepere relatie tussen God en mij.

Tijdens de derde avond, met het onderwerp “Waarom stierf Jezus?”, werd iets ineens heel persoonlijk voor mij. Op dat moment drong het diep tot mij door dat Jezus ook voor míj aan het kruis is gegaan. Dat als ik de enige persoon op aarde was geweest, Hij het nog steeds voor mij zou hebben gedaan. Omdat Zijn liefde zo persoonlijk is.

Dat besef raakte mij diep. Op dat moment ontstond er ineens een verlangen in mijn hart om mij te laten dopen. Dat was bijzonder voor mij, omdat ik dat verlangen nooit eerder zo sterk had gevoeld. Ik ben als baby gedoopt en daar had ik altijd vrede mee gehad. Maar op dat moment voelde ik dat ik nu zelf bewust de keuze wilde maken om Jezus te volgen.

Niet vanuit schuldgevoel, maar juist vanuit liefde.

Juist omdat ik steeds meer ben gaan begrijpen hoeveel Hij van mij houdt, wil ik nu openlijk laten zien dat ik bij Hem hoor. De doop voelt voor mij als een stap van overgave, vertrouwen en liefde. Een zichtbaar antwoord op wat God al die tijd in mijn hart heeft gedaan.

Ik wil mij laten dopen omdat ik Jezus wil volgen — met heel mijn hart — en omdat ik met deze stap wil uitspreken dat mijn leven van Hem is.