Leon Pragt
Vandaag sta ik hier omdat mijn leven mij hier heeft gebracht. Niet omdat alles goed ging, maar juist omdat het dat niet deed.
Vorig jaar juni zat ik op mijn dieptepunt.
Echt het punt dat ik het zelf ook niet meer wist.
Ik stond daar, voor een klein kerkje in Raamsdonksveer.
En daar gebeurde iets wat ik nog steeds niet volledig kan uitleggen.
Het voelde alsof God tot mij sprak.
Ik voelde een intense energie door me heen gaan. Ik snapte er niks van, maar een ding wist ik wel, dit is echt.
Als ik eerlijk ben, leefde ik vanuit leegte.
En die leegte probeerde ik te vullen met alles wat maar even werkte alcohol, drugs, seks, roken.
Alles wat snel iets geeft. maar uiteindelijk niets oploste.
Van buiten leek het misschien prima, maar van binnen zat er onrust, spanning en leegte.
Na dat moment veranderde er iets. Ik begon steeds meer naar God toe te trekken.
Ik ging bidden, zoeken, vragen.
Tot ik werd meegenomen naar Mozaiek0318 voor een date en vanaf de eerste keer voelde het anders.
Elke zondag zit ik daar en denk ik:
dit is het.
Dit is waar ik al die tijd naar zocht.
Rust.
Richting.
Een plek waar ik niet hoef te doen alsof.
Ik kijk terug en zie dat ik mijn eigen weg ben gegaan. Dat ik fouten heb gemaakt en heb gezondigd. Maar vandaag kies ik bewust.
Ik kies ervoor om Jezus te volgen.
Niet half, niet een beetje maar echt vanuit diepe overtuiging.
Ik kies ervoor om die leegte niet meer te vullen met tijdelijke dingen, maar om me te laten vullen met de Heilige Geest.
Ik ga het niet perfect doen.
Maar ik ga wel kiezen.
Op de momenten dat het moeilijk wordt.
Op de momenten dat ik terug wil naar oud gedrag.
Dan kies ik opnieuw.
Dit is mijn keuze.
Dit is mijn nieuwe begin.
Ik ben klaar met vluchten voor mezelf.
