Nina Nes
Mijn naam is Nina, ik ben 20 jaar oud.
Ik ben opgegroeid met geloof en ben als baby al gedoopt. Daar ben ik nog steeds ontzettend dankbaar voor. Geloof is eigenlijk altijd een onderdeel van mijn leven geweest, en ik heb dat ook altijd als iets moois en waardevol ervaren.
Tegelijkertijd is mijn leven niet altijd makkelijk geweest.
Er is een periode geweest waarin het donker voelde, waarin het licht soms te ver weg leek. Niet omdat God ver weg was, maar omdat ik me zelf niet thuis voelde hier.
Diep vanbinnen verlangde ik er juist naar om zo dicht mogelijk bij Hem te zijn.
Als ik nu terugkijk, kan ik alleen maar zeggen dat Jezus mijn leven echt heeft veranderd.
Hij heeft mij door die periode heen gedragen en mij niet losgelaten. Op momenten dat ik het zelf niet meer zag, heeft Hij mij toch vastgehouden.
En als jij je hier misschien in herkent: weet dat Hij dichterbij is dan je soms denkt.
Een lied dat mij altijd diep heeft geraakt is “U leert mij lopen op het water.”
Vooral deze woorden:
“En als de golven overslaan, dan blijf ik hopen op Uw naam.
Mijn ziel vindt rust, want in de storm bent U dichtbij.
Ik ben van U en U van mij.”
En ook:
“Leid mij verder dan mijn voeten kunnen dragen.”
Dat was voor mij geen tekst meer, maar iets waar ik me echt aan vast kon houden.
Een herinnering dat ik er niet alleen voor stond, zelfs niet op de momenten dat het zo voelde.
God heeft zich meerdere keren laten zien in mijn leven, vaak door mensen heen, precies op de momenten dat ik het nodig had.
En als ik nu terugkijk, ben ik vooral dankbaar dat ik hier vandaag sta.
Vandaag de dag voel ik me gelukkig, en merk ik dat mijn band met God steeds sterker wordt.
Hij is voor mij niet alleen God, maar ook mijn beste vriend, mijn Vader en mijn Leraar geworden. Iemand bij wie ik altijd terecht kan, wat er ook gebeurt.
Daarom wil ik mij laten dopen.
Omdat ik er zelf bewust voor kies om mijn oude leven achter mij te laten en verder te wandelen met God.
Ik kijk ernaar uit om samen met Hem mijn toekomst in te gaan.
