Djay-Dean van Ommen
2/12/2025. Een dag die ik nooit zal vergeten. Jij misschien ook niet… maar ik in ieder geval zeker niet.
Dit is ongeveer een weekje na mijn eerste heartbreak. Het was ongeveer 02:00, want ja, slapeloze nachten. Ik lag op bed in mijn donkere zolderkamer, waar het gedeelte van mijn bed ook nog eens zwart geverfd is. (Ik kan mijn eigen handen niet eens zien)
Ik riep voor de eerste keer uit naar God voor Zijn steun en wijsheid. Per direct na mijn prayer… een witte flits, zelfs met mijn ogen gesloten. Daarna volgde er nog één. Alsof Hij onmiddellijk actie ondernam en mij hulp stuurde.
Het gevoel dat ik toen had was iets aparts. Een comfort… een warmte die ik nog niet eerder had meegemaakt. Precies wat ik nodig had op dat moment.
Vanaf dat moment wist ik dat Hij er voor mij was, is en altijd zal zijn.
Sinds december kom ik vanuit Eindhoven wekelijks naar de kerk hier in Veenendaal. Hier heb ik een plek gevonden waar ik Hem beter leer kennen en aanbidden. Waar ik het doopbad in zal gaan om mijzelf volledig aan Hem te geven!
