Doopgetuigenissen

Hoi! Ik ben Dinte en ik ben 19 jaar.

Tot mijn vierde had ik gedeeltelijk gehoorverlies. Daardoor leefde ik als kind veel in mijn eigen hoofd: ik kon anderen vaak niet goed verstaan en zij mij ook niet. Die binnenwereld werd een veilige plek, waarin ik me comfortabel voelde, maar het zorgde er ook voor dat ik me zelden echt begrepen voelde. Ik gebruikte mijn fantasie om te ontsnappen aan de realiteit, wat fijn was, maar me ook het gevoel gaf dat ik nergens echt bij hoorde. Thuis werd soms uit de kinderbijbel voorgelezen, wat ik mooi vond, maar verder heb ik geen gelovige achtergrond en opvoeding gehad.

Tussen mijn 11e en 15e worstelde ik met mijn mentale gezondheid. Rond mijn 15e kwam daar een omslag in: ik ervoer plotseling Gods liefde en nabijheid. Omdat ik niet gelovig was opgevoed, wist ik niet goed wat ik hiermee moest en kon ik er met niemand echt over praten. In diezelfde periode begon ik te werken bij de Albert Heijn, waar ik Marit leerde kennen. Ik geloof dat God haar op dat moment in mijn leven heeft geplaatst. Snel daarna leerde ik ook Iris kennen. Hun aanwezigheid gaf me hoop, en voor het eerst in lange tijd begon ik weer echt geluk te voelen.

Rond mijn 16e nam mijn stress echter sterk toe. In korte tijd ging ik van niet drinken naar veel drinken. Het gaf me een gevoel van tijdelijke verlichting, alsof niets er even toe deed. In mijn examenjaar werd de druk steeds groter en daarmee ook mijn behoefte om te ontsnappen. Er waren periodes waarin ik drie tot vier avonden per week dronken was. Tegelijk kreeg ik last van extreme faalangst. Na het behalen van mijn examens bleef het drinken een gewoonte. Het gevoel van ontsnappen bleef aantrekkelijk.

Na de zomer begon ik aan mijn studie rechten. In het begin ging dat goed, maar al snel nam de stress weer de overhand. Ik trok me steeds meer terug, wilde het liefst alleen nog met school bezig zijn en voelde me schuldig als ik dat niet was. Ook in deze periode bleef alcohol een manier om met die druk om te gaan.

Eind 2024 begon mijn verlangen naar God opnieuw te groeien. Ik geloofde al die tijd dat Hij er was, maar had er weinig mee gedaan—deels uit angst voor wat anderen zouden denken, en deels omdat ik me niet goed genoeg voelde. Ik begon de Bijbel te lezen en te bidden, maar bleef tegelijkertijd voor de wereld leven. Op 8 maart 2025 ging ik voor het eerst mee naar de kerk (Mozaiek), waar Iris zingt. Wat ik daar ervoer—liefde, acceptatie en rust—was iets wat ik nog nooit had meegemaakt. Vanaf dat moment begon ik me thuis te voelen bij Jezus.

Tijdens Koningsdag, in een periode van extreme stress, ging het mis. Ik dronk veel en kan een paar uur niet herinneren. Het moment dat ik weer bij kwam, dacht ik alleen: “zo kan ik niet verder, ik stel God teleur.” Ik hoorde God mij roepen, in dat moment midden in alle zooi waarin ik mij bevond. Dat werd een keerpunt. Ik besefte dat ik mijn leven echt aan Hem moest toewijden. Kort daarna kocht ik een Bijbel en begon ik Hem serieus te zoeken.

Vanaf dat moment ben ik bewust anders gaan leven en mijn focus op God gaan leggen. Ik sprak naar vrienden en familie uit dat ik Jezus wilde volgen, en voelde me voor het eerst echt gezien en thuis.

Ik voelde me een jaar later lichamelijk verbonden met mijn oude leven vol zonde, dit bracht een hoop schaamte met zich mee. Dat maakte voor mij duidelijk dat ik een volgende stap wil zetten: ik wil me laten dopen, als teken dat ik sterf aan mijn oude leven en mijn oude leven achter me laat en volledig voor God kies. Ik ben hem zo dankbaar voor Zijn genade en dat ik mijn geluk en rust in Hem mag vinden. Ik ben gered, en wil nooit meer een leven leven waar God niet centraal staat.