Sarah Hendriks
Ik ben niet gelovig opgevoed en kom ook niet uit een gelovig gezin. Mijn eerste kennismaking met de kerk was via een oude vriendin van mij. Af en toe ging ik met haar mee naar de kerk, vooral omdat dat erbij hoorde als ik in het weekend bij haar wilde blijven slapen. Ik had toen nog weinig met geloof en zag het vooral als iets wat je deed omdat het moest.
Toch herinner ik mij mijn eerste kerkdienst nog heel goed. Tijdens de hele dienst zat ik met kippenvel. Ik wist niet wat mij overkwam. Ik keek om mij heen en vroeg me af: voelen andere mensen dit ook? Is dit normaal? Hoewel ik niet goed kon plaatsen wat ik voelde, maakte het een diepe indruk op mij.
Toen die vriendschap verwaterde, ben ik lange tijd niet meer naar de kerk gegaan. Toch bleef geloof mij fascineren. Het onderwerp liet mij nooit helemaal los en ergens bleef ik nieuwsgierig naar God en wat geloof voor mensen betekende.
Een aantal jaren later kwam er een vriendin in mijn voetbalteam die christelijk is. Door haar ben ik opnieuw in aanraking gekomen met het geloof. We hebben veel gesprekken gevoerd over God, Jezus en wat geloof voor haar betekent. Zij heeft mijn beeld van het christelijk geloof enorm veranderd. Waar ik geloof vroeger vooral zag als iets strengs, vol regels en verplichtingen, begon ik het steeds meer te zien als iets dat juist rust, vertrouwen, liefde en gemeenschap brengt. Een relatie met God in plaats van een lijst met regels.
Ik ben steeds vaker met haar en soms haar vriendinnen meegegaan naar de kerk en voelde me daar steeds meer thuis. Langzaam groeide mijn verlangen om God beter te leren kennen. Inmiddels ben ik ongeveer iets langer dan een jaar bewust bezig met het ontdekken van mijn geloof en het verdiepen van mijn relatie met God. In die periode heb ik steeds meer ervaren hoe God aanwezig is in mijn leven en hoe Hij mij leidt en liefheeft.
Toen ik begon na te denken over de doop, kreeg ik steeds vaker het gevoel dat dit de stap was die ik wilde zetten. Op verschillende momenten ervoer ik bevestiging dat dit de juiste keuze voor mij is. Na het bijwonen van de laatste doopdienst wist ik het zeker. Terwijl ik naar de dopelingen luisterde en zag wat de doop voor hen betekende, kon ik alleen maar denken: dit wil ik ook.
Jezus betekent inmiddels ontzettend veel voor mij. Door Hem heb ik rust, vertrouwen, richting en onvoorwaardelijke liefde gevonden, daarom wil ik mij laten dopen. Met de doop wil ik openlijk uitspreken dat ik bij Jezus hoor, Hem wil volgen en mijn leven aan Hem wil toevertrouwen.
