Doopgetuigenissen

Hoi,

Mijn naam is Shanti, ik ben 31 jaar en geboren in India. Toen ik 1,5 jaar was ben ik geadopteerd door mijn liefdevolle en fantastische ouders. Van jongs af aan ben ik christelijk opgegroeid en ben ik ook gedoopt als kind. Over het algemeen heb ik een fijne jeugd gehad. Mijn ouders waren erg betrokken bij de opvoeding van mij en mijn 2 broers waar ik hen enorm dankbaar voor ben. Ongeveer vanaf mijn 16e begon ik niet helemaal lekker in mijn vel te zitten. Ik verloor het contact met mijn beste jeugdvriendin van de ene op de andere dag. Onzekerheid over mijn uiterlijk doordat ik bepaalde uitspraken van jongens, gedurende mijn leven door was gaan geloven. Vragen en verlangens naar mijn roots in India. Maar ook een voorzichtige kennismaking met wie God is en wat hij voor mij nou eigenlijk betekende. Ik heb geprobeerd om dit verschillende jaren zo goed mogelijke verborgen te houden voor mijn omgeving, omdat ik vond dat waar ik mee zat, een ander hier niet mee wilde opzadelen. En hé, tot nu toe had ik het altijd gered.  

Op mijn 21e heb ik in mijn vorige gemeente belijdenis gedaan. Ik zat op een hele fijne jeugdclub. Hier kwam ik voor het eerst in aanmerking dat enkele jongeren van mijn eigen leeftijd, hun leven gaven aan God. Een van mijn jeugdleiders daagde ons als jongeren uit om naast de vaste bid momenten op de dag, gewoon ergens te  bidden/praten met God. Hij gaf als voorbeeld dat je dit kon uitproberen tijdens het fietsen. Nou……dat vond ik zo raar. Maar toch ben ik het gaan proberen. In het begin voelde dit heel onwennig, maar hierna alleen maar fijn. Het groeide uit dat ik in ging zien, dat een leven met God ook plezierig kon zijn, en niet dat je niks meer mocht of saai zou zijn. Maar vooral dat ik niet meer zonder Hem verder kon en wilde leven en dat ik mijn leven aan Hem over kon geven, doordat Jezus de weg tussen Vader en mij kan herstellen.

Zo’n 2 jaar na mijn belijdenis ben ik flink vastgelopen met mijzelf. Depressief wil ik het niet noemen, maar zat er denk dicht tegen aan. Ik was toen niet zo heel prettig gezelschap voor mijn familie. Op mijn stage en school begon ik ook vast te lopen. 

Dankzij God die mijn familie bemoedigde met zoveel geduld, een vertrouwde docente op school en mijn huidige werkgeefster ben ik hier doorheen gekomen. Achteraf zag ik dat het mijn relatie met God zeker meer en dieper gevormd heeft.

En dat doet het elke dag nog steeds. Nu een paar jaar later heb ik een enorm verlangen om mij te laten dopen, want al vele jaren zit ik met vraag, wat is nu Gods waarheid tussen belijdenis doen en dopen.  Zeker in de afgelopen twee jaar ben ik mij hier veel meer in gaan verdiepen door dit biddend bij God neer te leggen en te vragen of Hij, aan mij, Zijn waarheid bekend wilde maken. En al mijn twijfel, eigen gedachtes en verlangens weg wilde nemen en op  te vullen met Zijn waarheid en verlangens. Met name de twee Bijbelverzen hieronder gaven mij veel bevestiging dat de doop bij je bekering mag horen.

Handelingen 2:38 En Petrus zei tegen hen: Bekeer u en laat ieder van u gedoopt worden in de Naam van Jezus Christus, tot vergeving van de zonden; en u zult de gave van de Heilige Geest ontvangen.

Mattheüs 28:19 Ga dan heen, onderwijs al de volken, hen dopend in de Naam van de Vader en van de Zoon en van de Heilige Geest, hun lerend alles wat Ik u geboden heb, in acht te nemen.        

Verder kreeg ik drie hele mooie bemoedigingen van God voordat ik mij opgaf om mij te laten dopen:

1 Tegen God gezegd dat ik het heel fijn zou vinden als er ook voor niet dopers een moment zou kunnen zijn waarin ik met andere dieper de Bijbel in zou kunnen duiken en hier uitleg over kon krijgen. Deze is verhoord met de doop informatie avond op dinsdag 16 juni✝️

2 Hoe moeilijk ik dat ook vind, maar als ik mij mocht laten dopen dat ik alle controle aan God over zou laten en dat hij de tijd, plek, plaats, wie er bij zouden zijn, zou leiden. Deze is verhoord op zondag 7 juni doordat een team genoot uit de Parelkids wilde ruilen met de kinderoppas van zondag 12 juli. Hierin zie ik, Gods leiding dat hij de weg al vrij aan het maken was naar het dopen toe ✝️

3 Gevraagd of Jezus mij en mijn ouders wilde leiden in het gesprek over mijn keuzen om mij te laten dopen, aangezien dit best gevoelig ligt. Gevraagd of Jezus als een Overbrugger tussen ons in wilde zijn en de ruimte wilde vervullen met Zijn rust em vrede. En deze is verhoord op woensdag 1 juli, 12 dagen voor het dopen✝️                    

Zoveel bevestiging en bemoediging vanuit God, wat houdt mij dan nog tegen..?  Daarom kan ik  “ja” zeggen om mij te laten dopen en met Jezus Christus begraven te worden en met Jezus Christus op te staan.                                                                                                               Ik kijk er enorm naar uit!