Doopgetuigenissen

Als Kind ben ik opgevoed in een christelijk gezin. God was er vanaf mij kinderdoop dus bij. Op latere leeftijd was ik best ver weg van God en dacht ik dat ik hem niet nodig had. Ik leefde mijn eigen leven en genoot van alle dingen in de wereld. Soms op moeilijke momenten bad ik dan nog wel eens. Maar stopte dit dan ook snel weer weg. Nu weet ik dat Hij nooit weg is geweest. Maar ik was er niet voor Hem.

Na ons trouwen kwamen we toch terecht in de kerk. En ook het verhaal van de verloren zoon kwam bij mij terecht. Dit verhaal kwam telkens in verschillende manieren naar me toe. Ik ontdekte de vele boodschappen die in dit verhaal zitten.

Ons verlangen naar Hem werd groter en we wilden ons inzetten voor de Kerk. In de kerk deed ik ook met volle overtuiging belijdenis.  Daarna zette ik mij in voor de kerk met name op het gebied van evangelisatie. Echter evangelisatie had binnen de kerk geen draagvlak. Het was meer een activiteiten commissie. Gewoontes en ongeschreven regels waren belangrijker. Een moeilijke periode met veel pijn en verdriet moesten we door. Ik begreep God niet meer. Waarom moest dit gebeuren. En toch was Hij er in alles voor ons.

Uiteindelijk hebben we afscheid genomen van die kerk. En hoe raar het misschien ook klinkt, achteraf ben ik God dankbaar voor de wijze lessen die ik hieruit heb mogen leren.

Door Covid gingen we de online diensten van Mozaiek volgen. En ook vanwege de long-covid van Manon. We raakten meer betrokken en werden uiteindelijk deel van Mozaiek. We volgden het Groeijaar van Royal Mission. Wat een geweldige groei heb ik daarin meegemaakt. Voor die tijd was ik bezig met Mijn verlangen naar God. Hier leerde ik dat het ook gaat over Zijn verlangen naar mij.

Na dit Jaar kwam ook steeds meer het verlangen om mij te  laten dopen. En ook hier twijfelde ik weer erg. Ik was als kind toch al gedoopt, en had toch in volle overtuiging  belijdenis gedaan? Ik werd geraakt door een dienst van Kees Kraaijenoord waarin hij zei “ga maar eens op zoek waar die twijfel dan vandaan komt”.

Voor mij weet ik nu dat ik mag en kan vertrouwen op de stem van de Geest. De Geest die ik ook zo heb ervaren tijden de avond over de Heilige Geest tijdens het Groeijaar.

God is zo bezig En iedere keer wordt ik geraakt en weer uit mijn comfort zone gehaald.

Daarom wil ik mij nu laten dopen. Ik wil mij overgeven aan Hem en al het andere loslaten. Hij is het die ik kan vertrouwen. Ik kijk uit naar de weg die Hij met ons gaat.